Het dynamische bestaan van een pool leerkracht

Even een mooie karakteristieke week van een poosje terug delen.
Als pooler is het handig dat je van alle markten thuis bent en vooral flexibel bent! Niet altijd vasthoudt aan het plan dat je in de ochtend getrokken hebt, want dat werkt helaas niet!
Een paar weken terug, werkte ik op een maandag bij een school waar ik al eerder in groep 8 gewerkt had. Echter dit was het schooljaar hiervoor en dus stond ik in het verkeerde gebouw, want groep 8, was met ingang van dat jaar naar de dependance verhuisd. Op zich geen probleem, hup in de auto en terugrijden naar de dependance (ja, ik was er net langs gereden). Daar aangekomen, auto geparkeerd op het parkeerterrein. Helaas deze lag aan de 'verkeerde' kant van de school. Dus even een flinke ochtendwandelingpas erin om vervolgens om 8.05 uur de school binnen te rennen. Gelukkig stond daar de leerkracht die ik van vorig jaar nog kende, een positief en super hulpvaardige collega. Alle computers stonden al aan en zij liet meteen even de dagplanning van die dag zien, want de school gaat daar om 8.10 uur open (zodat de ouders meer tijd hebben om kinderen in beide gebouwen te brengen). Pffffft, blij als je dan om 8.10 uur ook bij de deur staat met een 'niet gehaaste' houding. Gelukkig kon dit, omdat collega's soms begrijpen dat het niet loopt zoals je zelf verwacht had!
Woensdag op een school waar ik regelmatig werk. Helaas ook daar een zieke parallel collega. Zoals gezegd, ben je als poolleerkracht reuze flexibel. Omdat ik beide groepen 7 redelijk goed ken en de groepen ieder niet zo groot zijn èn er twee kinderen ziek waren (wat ik overigens om 8.30 uur nog niet wist). Beide groepen in één lokaal gewurmd. De hele woensdag hebben wij met 36 kinderen gewerkt! En gewerkt hebben ze! Wat was ik trots op ze. Deze lieverdjes staan namelijk niet bekend als de meest gemakkelijke groep kinderen, maar samen in een 'te' vol lokaal met een juf die bij kou buiten, ook het raam open zet (hebben ze eens iets anders over te klagen dan over hun buurman) en bijna letterlijk bovenop ze zat, hebben wij een prima dag gehad!
En ja, toen de vrijdag. Een school die ik nog niet kende. Een combinatiegroep 6,7,8. Op zich geen probleem, maar het was een bijzondere samenstelling! Bij de start werd ik al 'ingelicht' door een ouder, dat het wel een hele pitte groep was en dat ik vooral op dat, dat en dat kind moest letten (op die van haar hoefde ik niet zo te letten, die deed nooit wat). Okay, bedankt voor de informatie. Daarna een vrijwilliger van de school, die vroeg of ik ondersteuning in de klas nodig had, want dan kwam ze erbij zitten. Uhhhh.............ik was toch aangenomen als leerkracht, wat is hier gaande? Nou, vraag maar aan de directeur of dat nodig is, ik ken deze klas niet en de school ook niet, dat kunnen jullie zelf beter inschatten. De directeur wilde het wel een kans geven, waarvoor dank..... Ik laat liever eerst zelf even zien wat ik in mijn mars heb. Op de gang was het een komen en gaan van buurman leerkracht (die inmiddels de tussendeur had dichtgedaan, want hij zag verder geen bijzonderheden), directeur, vrijwilliger en naar ik meen ook wat ouders?
Hmmmm, die 'oude' juf had het toch wel 'door'. Natuurlijk, ik heb even een groepje geïsoleerd van de rest. Ook ik kan namelijk 'straattaal', al zou je het niet zeggen en dan vertel ik in jouw taal wel wat ik van je gedrag vind. Zo dat kwam hard aan, niet meer mee mogen doen van dat 'mens', hmmmm, als ik ze dan even niet kijkt, misschien kan ik dan toch uit het 'isolatiegroepje' sneaken en gewoon meedoen. Juf doet net alsof ze niets ziet, maar heeft uiteindelijk de hele groep mee en ze ook nog een ienietienie mini beetje kunnen leren deze dag. Het was niet veel, maar wat ze zeker hebben geleerd is dat je niet over elke invaller heen kunt walsen! 1-0 voor de Flevopool!
En toen was het weekend en kijk ik terug op een hele dynamische, maar vooral energieke, leuke week!

Machteloos

Soms sta je op je kop, doe je echt werkelijk alles, intensief contact/heen- en weerschriftje, uitleggen wat je zoal doet op een dag, trek je de kast aan hulpmiddelen leeg en toch doe je het niet goed in de visie van de ouders.
Soms weet ik gewoon niet meer wat ik dan verder kan doen, hulp binnen de school, waardering helpt, maar het blijft knagen.
Een kind kan ook niets aan een bepaalde situatie doen.
Een kind kan, in het ergste geval er tussenin zitten en als ik iets niet wil, dan is het dat het wel.
Je moet alert blijven dat je jouw frustratie/machteloosheid niet overdraagt op het kind. Hoe moeilijk dit ook is.
Toch die energie erin blijven steken voor het kind. Natuurlijk, voor jezelf mag je best even een soort van 'op de plaats rust' instellen. Even niet er bovenop, want je weet dat je al zoveel gedaan hebt Toch maar weer doorgaan op die manier, want dat leek en lijkt ons nog steeds het beste. Het is alleen zo jammer dat wanneer je zelf weet samen met andere professionals dat dit de juiste aanpak is, dat dit totaal niet gewaardeerd wordt ondanks alle extra tijd en energie die erin gestoken is en wordt! Dit is en blijft het moeilijkste van het vak als leerkracht, daarvan ben ik overtuigd!

Karma?

Afgelopen week, onderstaand blog op mijn persoonlijk facebook gezet, veel mensen vonden dit zo grappig, dat ik het hier ook even wil delen! (Overigens is het geen grap, maar gewoon de realiteit!)

Karma? Voor de tweede keer deze week zit ik om 7.00 uur gedoucht, fris en fruitig op een belletje van het bemiddelingsbureau te wachten. 7.06 uur, ha, werk! Inderdaad, maar voor de tweede keer deze week voor een groep 1/2 (dit keer op een school die ik heeeeeel goed ken). 
Is het Karma? Toekomstverwachtingen? Wat wil 'men' van mij? Toch kleuters in de toekomst? 
Je zou er bijna over na gaan denken.Mijn probleem is echter dat je er in ochtend 25 bij mij aanlevert en dat je er om 15.15 uur nog meer 18-20 terug krijgt. 
Ik weet echt niet waar ze blijven! Eigenlijk hetzelfde wat ik heb met chocolade, dat is ook ineens weg! 
In overleg met de school dus maar niet gedaan 😂

Plek in de groep

Het blijft toch telkens weer heel leuk om te zien. De opbouw in een groep. Soms krijgen ze van mij een naam omdat ze best wel heel veel op iemand lijken.
Echt in elke groep, zitten dezelfde soort kinderen!
Zo heb je:
De leider, als je die zo snel mogelijk voor je wint, dat verloopt je dag een stuk prettiger.
De volger, die plakt aan de leider vast en doet alles wat de leider zegt en doet
De stille genieter, zegt niet veel op een dag, vindt alles wel goed, als er maar geen ruzie is.
De clown, wil graag op elk moment van de dag even wat aandacht
De branie-schopper, zal alle regels die dag aan zijn laars lappen
De helper, kun je altijd alles vragen en zal je dan ook eerlijk antwoord geven.
De dwarsligger, had voordat deze de klas in kwam al bedacht dat een invaller niet fijn kan zijn
De herrieschopper, kijkt vooral in de ochtend hoe ver hij kan gaan met je.
De prins, is gewend dat alles gaat zoals hij wil.
De kletsmajoor, kan geen moment z'n mond dichthouden.
Het buitenbeentje, is anders om gedrag, uiterlijk of prestaties.
De stuiterbal, kan geen moment stil zitten of lang zijn aandacht bij het werk houden.
Zodra je dit in een groep kan zien, werk je een stuk relaxter, want ach, hoe veel anders is deze klas anders dan de klas van vorige week?
Het enige verschil kan dan natuurlijk wel zijn, dan je een overdosis dwarsliggers hebt in een klas, maar dat ben ik echt zelden tegengekomen!

Resultaten

Soms vraag ik mij wel eens af. Hoe zit het met de resultaten van de kinderen en invallers :).
Ik doe vaak langdurige vervangingen en neem natuurlijk mijn eigen 'stijl' mee van lesgeven. Deze stijl kan dan positief uitpakken of negatief (ik ga wel even van het positieve uit).
Hebben kinderen heel veel last van de wisseling in leerkracht? Kinderen zijn over het algemeen vrij flexibel weet ik, maar soms ook wel heel vasthoudend aan hun 'oude' gewoonten.
Ik denk over verschillende dingen na; stel dat de resultaten naar beneden gaan van een groep nadat jij daar als invaller bent gekomen. Ligt dit dan aan jouw andere insteek/uitleg of aan de verandering voor de kinderen omdat ze aan een andere stijl van lesgeven moeten wennen.
Toch, de stof blijft hetzelfde.
Ik probeer altijd wel de 'taal' van de school over te nemen. Als voorbeeld kan ik dan noemen dat bijv. school A de kinderen bij de persoonsvorm leert om de zin in de vragende vorm te zetten, maar ik heb ook gezien dat bijv. school B de kinderen in eerste instantie leert om de zin in een andere tijd te zetten.
Allebei de manieren zijn juist, maar als ik dan met manier A aankom en manier B staat bovenaan het lijstje op school, is het niet zo dat kinderen hier meteen (uit beleefdheid) iets van zeggen. Ze kunnen je dan wel heel appelig aankijken en gaat het belletje bij mij wel rinkelen.
Ik moet zeggen dat ik dit soort dingen wel lastig vind. Staartdeling is ook zo'n dingetje, gelukkig wordt deze ook weer aangeleerd op veel scholen, maar het is voor mij toch even schakelen als ik herhaald moet gaan aftrekken :) . Zo blijft de juf natuurlijk wel weer wel alert!
Het zijn geen onoverkomelijke dingen, maar als invaller wil ik toch het liefste zo goed mogelijk bij de kinderen aansluiten. Ik weet, ik leg de lat hoog, maar ach, de aard van het beestje?

Methoden

Nu een jaar in de Flevopool gewerkt te hebben, merk ik dat er veel op mijn pad is gekomen. Vooral positieve dingen en ervaringen. In een jaar tijd heb ik mij enorm verder kunnen ontwikkelen.
Een leuk iets om daarvan te noemen is het werken met al de verschillende lesmethoden.
Vaak als je een nieuwe methode op je school gaat uitzoeken dan doe je een paar proeflessen en maakt met de ervaringen daarmee en de ervaringen van collega's een keuze. Vervolgens ga je ermee aan de slag.
In het verleden dan ook wel meegemaakt dat na een bepaalde periode de methode ook best wel ineens toch niet aan de verwachtingen voldoet, dat je er meer van had verwacht.
Inmiddels heb ik met zoveel verschillende methoden kunnen werken, dat het leuk is om deze naast elkaar te zien en de de dingen die mij aanspreken of juist niet
Ook op scholen gezien dat er voor een bepaald vak, zelf voor materiaal gezorgd is omdat bestaande methoden niet voldoen of niet volledig voldoen. Leuk om te zien hoeveel energie en enthousiasme daaruit kan ontstaan. Dit hoeft niet altijd meteen veel werk te zijn, tenslotte staat het internet altijd tot onze beschikking. Het lastige is dan natuurlijk wel dat je moet voldoen aan de doelen, maar dat lukt prima. Leuk om de verschillende manieren van werken zo naast elkaar te zien!

Wat mag er van een invaller verwacht worden?

Soms vraag ik mij wel eens af........
Is invallen een bijbaantje of moet je dit als een serieus vak nemen?
Ik ben ervan overtuigd dat je het als een serieus vak moet nemen. Velen zullen dit met mij eens zijn, maar hemel, wat ben ik veel mensen tegen gekomen, die het toch echt zien als een bijbaantje dat je niet al te serieus moet nemen. Lesgeven en hup, het liefst zo snel mogelijk naar huis.
Dat frustreert mij enorm, dit omdat wij als invallers heel makkelijk over dezelfde kam worden geschoren. Wanneer ik word gevraagd om in te vallen voor een groep, dan vind ik dat ik alle werkzaamheden behoor te doen, die de vaste leerkracht ook zou doen. Natuurlijk hoort daar niet de teamvergadering of de bouwvergadering bij, als je daar maar een aantal dagen bent, maar als langdurige invaller natuurlijk wel.
Natuurlijk verloopt een dag niet zoals bij de vaste leerkracht, maar mag er alsjeblieft soms wel wat meer energie in?
Nakijken, ook het werk dat je zelf niet gegeven hebt die dag, maar de kinderen in hun weektaaktijd hebben gemaakt hoort erbij.
De klas netjes achterlaten zodat de volgende dag er meteen weer gewerkt kan worden, hoort erbij!
Een overdracht, ook iets wat best soms wat serieuzer genomen mag worden.
Voor mijzelf heb ik een standaard format aangemaakt, die ik zowel geprint als digitaal bij mij heb. Ik schrijf daar de bijzonderheden van de dag, het verloop van de dag, boodschappen van ouders, absenties op. Eerlijkheid in een overdracht is ook belangrijk. De leerkracht weet heus wel hoe de groep zich gedraagt bij een invaller, zeg dat dan ook. Zo kan de leerkracht de kinderen daarop aanspreken, dat helpt de volgende invaller misschien weer omdat de kinderen dan weten dat er overdracht en gesprek tussen de leerkrachten is!
Als je serieus genomen wilt worden door school en kinderen, begin dan met jezelf serieus te nemen! Ik laat op mijn overdracht ook altijd mijn email-adres achter, het kan best zo zijn dat er nog een vraag achteraf is! De school is blij dat je er bent, laat dan ook een indruk achter zodat ze je graag nog een keer vragen! Je kunt mij geen groter compliment maken, als ik hoor dat een school bij het bemiddelingsbureau speciaal naar mij vraagt!

Klasbezoek

Werken in de invalpool betekent ook werken voor verschillende directeuren.
Omdat wij als vaste medewerkers van het SKO ook onze beoordelings-/functioneringsgesprekken hebben, zitten daar ook klasbezoeken aan vast.
Doordat er nu andere directeuren naar jouw onderwijs kijken, wordt er ook gekeken vanuit andere invalshoeken. Verschillende mensen verschillende meningen.
Hier zitten overeenkomsten in, maar ook punten die misschien nog nooit belicht zijn geweest, heb ik gemerkt.
Het is leuk om te horen dat een bepaalde eigenschap ineens heel erg opvalt bij een bepaalde directeur, eentje waar je ook zelf op een andere manier naar jezelf gaat kijken en naar je manier van lesgeven.
Ik heb dit het laatste jaar als zeer waardevol ervaren!

Voorproefje

Dit jaar had ik de luxe en het voorrecht om de groep kinderen, die ik dit jaar, de eerste 7 weken zou krijgen, op de klassenwisselmiddag te ontmoeten.
De week ervoor had ik ook net bij hen in groep 6 mogen invallen, dus de kennismaking was toen eigenlijk al begonnen.
Leuk hoe ik ontvangen werd.
Eerder had ik al van een andere invaller gehoord, dat het een pittig groepje zou zijn. Nou, ik laat mij niet meer door verhalen uit het lood slaan, dus met flink wat energie erin (dat dan weer wel :) ).
Altijd fijn om met collega's te sparren over een groep, maar mijn eigen ervaring is, dat ik het toch inmiddels eerst zelf wil beleven voordat ik een mening heb over een groep. Natuurlijk neem je de opmerkingen mee, maar ik ga er altijd redelijk 'blanco' in.
Inmiddels heb ik geleerd dat ik soms toch net anders naar bepaalde kinderen kijk, dan een ander!
De kinderen waren enthousiast. Op mijn vraag waarom ze het leuk vonden om mij als juf te krijgen, was het eerste dat ik te horen kreeg, dat ik 'grappig' zou zijn. Dit hoor ik wel meer en soms weet ik niet of ik daar blij mee mag/moet zijn. Ik vind humor in de groep heel belangrijk want je komt er zoveel verder mee.
Toch, kinderen moeten ook niet het idee hebben dat ik de hele dag de clown uit loop te hangen, want dat is zeker niet zo.
Een kind in mijn oude (vaste-)groep 8, had tijdens zijn afscheid opgeschreven dat ik ook soms heel chagrijnig kan zijn. Gelukkig, ik ben ook een mens. Met chagrijnig bedoelde hij (achteraf gezien), dat ik dan streng en consequent ben. Haha, leuk zo'n kinderinterpretatie. Als een kind mij 'streng' noemt, dan vat ik dat altijd op als een compliment!

Kamp

Je zou het niet verwachten, maar als poolleerkracht kan het zo zijn, dat je zomaar mee op kamp 'mag'.
Langdurige vervanging in groep 7 en net in de periode dat de kinderen ook op kamp gaan. Nu moet ik zeggen, dat ik kamp best wel een aanslag vind op mijn energie :) . Op kamp gaan, kan echter ook op verschillende manieren heb ik gemerkt. Je doet dus als vervanger op heel veel verschillende vlakken verschillende ervaringen op! Voor mij wordt het vervangen daarom ook steeds uitdagender. De 'honger' naar het nog meer opdoen van ervaringen wordt steeds groter, lijkt wel!
Vorig schooljaar ben ik op kamp geweest met 27 kinderen, nog één andere leerkracht en 3 ouders. Wat een gezelligheid en knusheid! Het leek wel een grote familie, met heel veel kinderen. Natuurlijk was ik na dit kamp ook 'op ', maar ik vond het ook leuk om te ervaren dat kamp, niet gewoon maar 'kamp' is.
Het kamp was in een groot (luxe) huis, met een professionele keuken. De ouders wisten daar dus voor 32 personen heerlijk te koken. De kinderen hielpen met koken, met tafel dekken of tafel afruimen. Vooral het koken was bij de kinderen favoriet. De ouders die mee waren, hadden zoveel ervaring dat dit allemaal zo soepel verliep dat je als leerkracht hier echt niet naar om hoefde te kijken. Het eten was heerlijk!
Een gezellige kampvuurplek, waar de kinderen heerlijk marshmallows hebben geroosterd, ik heb gemerkt dat ik daarbij nog veel kan leren, want die van de kinderen waren lekkerder dan die van mijzelf :).

Een nieuw schooljaar, een nieuw begin?

Een nieuw schooljaar, we zijn weer begonnen met de voorbereidingen!! Ik ga verder met het vervangen van het verlof waar ik het afgelopen schooljaar ook gewerkt heb.
Heerlijk weer beginnen, het is gek, maar ik heb er dan ook weer heel veel zin in.
Okay, 5 weken vakantie is ook heerlijk en soms mag daar ook best wat bij, begrijp mij niet verkeerd, maar werken en het ritme weer oppakken is aan mij wel besteed.
Dit jaar voor het eerst in mijn schoolcarrière, de klas alleen opstarten. Ik ga deze groep 7,  4 dagen in de week draaien, tot de herfstvakantie.
De vorige jaren altijd met een duo gewerkt, en daar ook de voorbereidingen mee gedaan, maar nu dus voor het eerst alleen. Weer een nieuwe ervaring, een leuke ervaring, maar ben dan wel stiekem jaloers op de buurtjes die zo gezellig met elkaar aan het keuvelen zijn :) .
Alleen over de voorbereidingen nadenken en deze uitvoeren, ondertussen natuurlijk altijd kunnen overleggen met de andere collega's, laat dat duidelijk zijn.
Onderwijs doe je in een team en niet op je eigen eiland, dat is wel duidelijk. Fijn, dat dit zo werkt!
De eerste dag zit er op, morgen de startvergadering en vrijdag de puntjes op de i. Maandag komen de kinderen weer, ik kijk er in ieder geval naar uit!

Laatste weken

De laatste week, of eigenlijk de laatste dag, terugkijken op het jaar, moe........
Een enerverend jaar met mooie ontwikkelingen en ervaringen. Twijfels, leermomenten, complimenten, maar vooral heel veel plezier gehad dit jaar. In tweestrijd gestaan, toch maar die vaste school? Het bleef knagen, maar als ik dan verder kijk, dan weet ik het zeker. Ik blijf nog zeker een jaar in de Flevopool!
Ook de afsluiting van het jaar was anders dan andere jaren. Na 9 jaar achtereen een musical gedraaid te hebben, dit jaar voor het eerst geen musical met een groep 8 gedaan. Nu merk ik pas hoeveel energie dat vraagt van een groep 8 leerkracht. Natuurlijk ben je aan het einde van een schooljaar moe, maar dit jaar ben ik minder moe, dan toen ik een musical deed met een groep 8. Leuk om te ervaren dat het dus niet tussen je oren zit, maar dat het gewoon echt veel energie kost!
Leuk om te ervaren dan dit blog zo goed gelezen wordt. Online niet veel reacties maar irl destemeer. mensen die zelfs best even genoemd willen worden. In mijn blog noem ik bewust geen namen van collega's, kinderen of scholen, leuk om te zien dat collega's soms hele andere interpretaties maken, dan de werkelijkheid is :)
De eerste week van de vakantie, een week waar ik bewust niets doe. Mij afvragende hoe ik toch weer energie ga krijgen voor het nieuwe schooljaar, want wat ben ik moe!!!! Ik moet dan echt even op adem komen, de tweede week lekker op vakantie en dan in week 3, begint het toch weer te knagen. Hoe kan dat toch, de ene week vraag je je af hoe in in hemelsnaam weer energie gaat krijgen en vraag je je af waarom je dit werk ook alweer leuk vond en nog geen drie weken later, sta ik bijna klaar om weer te beginnen. Ik blijf mij hierover verbazen. De enige verklaring die ik hiervoor kan vinden is, dat ik mijn werk gewoon mega leuk vind!!!!!
Tot de herfstvakantie start ik in het nieuwe schooljaar met 4 dagen per week een groep 7. Zin in!

Vaste school of toch pool?

En dan zijn wij alweer aangekomen aan het einde van het schooljaar. Veel gezien, veel meegemaakt, maar nog niet genoeg gezien!
Toch, de vacatures vliegen op het moment om mijn oren. Twee scholen die zelfs direct hebben gevraagd of ik niet bij ze wil blijven. Hierbij zelfs de vrijheid van het kiezen van een jaargroep en de dagen die ik wil werken, hoe graag willen ze je dan hebben? Het vlijt wel!
Een andere school, groep 7, zo verleidelijk! Maar nee, ik doe het niet. Ik ga vasthouden aan mijn doel.
Let wel, dit ligt vooral niet aan deze scholen, want daar zou ik zo willen werken, maar aan het doel dat ik mij gesteld heb!
Ik ben namelijk nog niet uitgekeken. Ik heb inderdaad al veel gezien, maar heb niet het idee dat ik uitgekeken ben. Als ik nu kies voor een vaste plek, vind ik, dat ik daar toch zeker een paar jaar moet blijven zitten en dat voelt op dit moment niet als mijn plek!
Toch, het voelt alsof ik weer de beslissing neem, die ik vorig jaar genomen heb. Vorig jaar verliet ik mijn vaste werkplek voor de Flevopool met twijfel en onzekerheid. Ook nu, twijfel en onzekerheid. Toch kiezen voor de vastigheid bij een school?
De ontwikkeling die nu gaande is bij mij voelt als nog niet afgerond. Misschien wordt deze ook nooit afgerond omdat een mens zich altijd moet blijven ontwikkelen, maar op dit moment voelt het als iets afbreken waar ik vorig jaar mee gestart ben! Ik voel mij steeds rijker worden in mijn werk!
De eerste invalklus t/m de herfstvakantie staat alweer geboekt. Zonder werk zal ik zeker niet zitten!

Negatief beeld

Leuk om te merken dat veel collega's toch wel geïnteresseerd zijn in mijn motivatie om te werken voor de Flevopool. 
In eerste instantie is het gesprek vaak toch wel afwachtend, want waarom kiest iemand er toch voor om te gaan invallen? Waarom niet de 'rust' van een 'eigen' klas. Als ik dan vertel dat het mij opvalt dat er toch wel vaak minder positief gesproken wordt over invallers, wordt dat toch ook wel beaamd (iedereen heeft een ander dat wel eens horen zeggen).
Wat zou er toch achter zitten, dat ik geen 'eigen' klas heb? En ja, ook ik heb 'anderen' horen zeggen, dat je invaller bent omdat je zelf geen eigen klas 'aankan'. 
Ik vind dit zo ontzettend jammer. De bewuste keuze voor de invalpool is toch bij heel veel mensen nog niet geland. Zo sprak ik afgelopen week een collega, die met andere collega's bij een opleiding ook ervaringen hadden gedeeld over 'die' invaller. Vaak wordt er toch wel aan voorbijgegaan welke kwaliteiten je nodig hebt om 'gewoon' in te vallen. Zoveel verschillende scholen, verschillende teams, verschillende kinderen, dat vraagt nogal wat flexibiliteit en mensenkennis om er een succesvolle dag van te maken! Natuurlijk verloopt een invaldag voor een groep anders dan wanneer de eigen leerkracht voor de groep staat, maar is dat zo erg? Respect en dankbaarheid lijkt mij wel op de plaats, want wat zou het alternatief zijn? Kinderen naar huis sturen, klas verdelen en daardoor een collega extra belasten? Laten wij als collega's, want dat zijn wij tenslotte, respectvol tegenover elkaar opstellen!

Comfortzone

Vervangen betekent ook, dingen doen die je moet doen, die je anders nooit zou doen! 
In mijn geval betekent dat 'KLEIEN'.
Ik ben echt niet bang voor vieze handen, maar ik griezel echt van kleien. 
Maar ja, dan kom je vervangen in een klas waar tijdens de crea-ronde 'kleien' gegeven wordt. 
Okay, ik weet alle achterliggende gedachten achter het kleien, zoals motoriek, fantasie, ruimtelijk inzicht en dat het voor de kinderen leuk en leerzaam is, maar ik blijf het vreselijk vinden. Ik zou er dus nooit zelf voor kiezen.
Toch, als je dan dus uit je comfortzone moet en je jezelf er dus aan overgegeven hebt (ondanks dat je ziet dat er bij de buren, leuk met naald en draad gewerkt wordt), merk ik, dat ik stiekem de lol van de kinderen hierbij heel motiverend vind. Ik hoef geen kind te motiveren namelijk, ze zijn allemaal heerlijk bezig en motiveren elkaar! Dat is dan ook wel weer genieten!
Samen de klas opruimen aan het einde van de les is dan weer een hoofdstuk apart, dan komen mijn gruwels weer boven, want wat een bende is dat in mijn ogen (en ik ben echt geen propere Jetje in het dagelijks leven). Toch, ook daar heb je kinderen die het heerlijk vinden om te poetsen en dus is het lokaal na een tijdje ook weer netjes. 
Mijn favoriet is het dus niet, dat is duidelijk. Toch, je kunt je er tegen gaan verzetten, maar dat is zonde van de energie. Dan maar er iets positiefs van maken en zien dat ook hier positieve dingen uit te halen zijn!

Langdurige vervanging

Dit schooljaar mijn derde langdurige vervanging gestart. 
Het is zo leuk om een afwisseling te hebben van 'dagjes' vervanging en langdurige vervanging. 
Toch, het is ook weer even schakelen. Informatie vergaren en merken dat je soms wat achter loopt in de informatie, omdat (hoe goed je collega's ook hun best doen om jou te informeren) sommige informatie al verspreid was voordat ik er was. Ooit jaren geleden heb ik een manager gehad toen ik nog in het bedrijfsleven werkte, die altijd zei: "Als je de informatie niet hebt, dan ga je deze halen". Dit is mij altijd bij gebleven en dat geeft altijd een positievere wending aan missende informatie dan mopperen dat je 'weer' iets niet weet. In de praktijk blijkt namelijk dat niemand er op uit is om jou informatie achter te houden.
Even weer een groepsindeling maken, even kijken welke koppies je voor je hebt. Wie kunnen er wel in een groepje bij elkaar en wie absoluut niet. De ervaring in verschillende groepen en de interesse in kinderen helpen mij daarbij enorm. Eerst lekker een weekje naar de kinderen kijken en dan wisselen. Tuurlijk is het dan best een heftig weekje, zeker als ze zelf de plaatsen hebben mogen kiezen, maar ook dan leer ik de kinderen beter kennen. Ik vertel ze dan, dat ze het beste op dat moment hun goede 'doen' kunnen laten zien omdat dan de kans groter is dat ze weer bij elkaar komen te zitten :).
Juist weer even een langdurige vervanging doen, wijst je weer op de taken die je soms mist bij korte vervangingen. Toch vind ik het belangrijk om beide soorten vervangingen te doen, omdat ik zo voor mijzelf meer betrokken blijf bij alle facetten van het onderwijs. Rapporten schrijven, oudergesprekken, teamvergaderingen, voor mij belangrijk om dit voor mijzelf 'gesmeerd' te houden.

Vervangen en toch gemist worden

Jááááááren geleden, toen ik zelf nog op de basisschool zat, hadden wij twee vaste invaljuffen op school. Geen idee of deze twee moeders ook werkelijk leerkrachten waren, maar andere invalkrachten dan deze vrouwen heb ik nooit gekend. 
Juffrouw Sio, had altijd haar breiwerk bij zich, met haar bolletje wol verstopt in haar decolleté. Zo liep ze gezellig door de klas al breiend en toezicht houdend op ons werk. 
Juf Ella, was er altijd bij de crea-vakken (ik zat op een nogal moderne school voor die tijd, want op vrijdagmiddag hadden wij bijvoorbeeld 'koken', 'solderen & emailleren' en dat allemaal groepsdoorbroken) waarschijnlijk heb ik haar wel minder vaak gehad, toch heeft zij indruk op mijn gemaakt omdat zij met haar hele gezin op wereldreis is geweest in een echte groene Landrover. Voor mijn idee vertrokken ze vanaf het schoolplein (haar twee zonen zaten ook bij ons op school). Als ik terug kijk op de site van mijn oude basisschool, zie ik dat zij daar tot voor kort nog steeds heeft gewerkt!
De indruk die deze twee vrouwen op mij hebben gemaakt, is er dus na zoveel jaar nog steeds! Nu ik zelf invalleerkracht ben, realiseer ik mij ineens door de reactie van de kinderen dat ook ik, als invaller blijkbaar verschil en dus indruk op ze maak.
Een aantal langdurige vervangingen, maar ook bij korte vervangingen en het weer terug komen op dezelfde school, merk ik dat de kinderen het leuk vinden om je weer te zien en vinden ze het vooral niet leuk als ze horen dat je weer weggaat. 
Zo leuk, om te merken, dat je na een toch wel korte tijd bij kinderen op het netvlies staat. Fijn om te merken dat ik als invaller er dan ook zeker toe doe! Blijkbaar is er in die 35 jaar in de beleving van kinderen niet zoveel veranderd. Ik loop dan wel niet met een bolletje wol in mijn decolleté rond, maar maak blijkbaar toch op een andere manier indruk bij de kinderen. Stiekem ben ik daar dan ook wel een beetje trots op!

Onafhankelijk/Vrijheid/Verbinden

Vervangingswerk betekent tegelijkertijd ook zelfstandigheid. 
Geen vaste groep collega's om je heen. Toch, doordat ik binnen het SKO werk, kom ik wel steeds weer meer dezelfde mensen tegen. 
Zoveel mensen zoveel meningen, doordat de groep mensen waarmee ik werk nu best wel enorm groot is, is mijn 'gespreksgebied' ook een stuk groter geworden. 
Leuk om verschillende meningen, overtuigingen te horen, die soms lijnrecht tegenover de visie van andere mensen op andere scholen staan. 
Ik 'hoor' niet meer bij een bepaalde school en hoor het dus allemaal aan. Soms neem je deel aan een gesprek, soms luister je alleen en observeer je. 
Ik merk door al die verschillende visies op de verschillende scholen dat mijn eigen mening op bepaalde vlakken ook bijgesteld is. 
Ik heb meer gezien en weet nu soms net iets meer van een bepaald onderwerp af, omdat ik het in verschillende settings heb mogen zien/beleven.
Ook kan het bijzonder handig zijn bij het halen van informatie. Doordat je veel mensen en scholen kent, weet je soms ook net waar je bepaalde informatie kunt halen. 
Al meerdere keren heb ik mijn 'contacten' ten gunste van een andere school kunnen gebruiken. Leuk om verbindingen te leggen, tussen scholen. Alhoewel ik vaak wel de constante factor blijf in deze, maar toch leuk om de verschillende 'gebiedjes' iets dichter bij elkaar te brengen!

Drieëndertig

Jaren heb ik op een school lesgegeven waar er gewerkt wordt met combinatieklassen. Ik werkte in groep 7/8, maar voor rekenen, kreeg ik de kinderen van de buren erbij van groep 7 en mijn kinderen van groep 8 gingen naar de buren. Zo kwam het wel eens voor dat je ineens een best wel grote groep had en dat er kinderen aan de instructietafel moesten werken omdat er geen tafeltjes genoeg waren. 32 kinderen is het maximum dat ik gekend heb. Best wel veel in een hok van 10 bij 10 meter of zo. Je moet daarbij ook rekening houden dat het gemiddelde groep 7 kind, groter is dan dat ik ben (ik ben 1.67 m), dus dat is best wel vol met al die lange benen. Dit is vaak dan wel maar voor één uurtje per dag.

Laatst mocht ik bij een school invallen voor een groep 4/5, deze groep bestaat uit 33 leerlingen en tot voor kort uit 34 leerlingen!!!!
Wat een respect heb ik voor de leerkracht die voor deze groep staat. Zij heeft alles zo goed geregeld en georganiseerd, dat je het niet merkte dat het er 'zoveel' waren! Gelukkig heeft zij wel de beschikking over een dubbel lokaal en zijn de kinderen wat kleiner, maar de tafeltjes blijven toch even groot, dus die ruimte heb je wel nodig!

Zeker door het organisatietalent van deze leerkracht hadden de kinderen geen last van deze grootte van de groep en functioneerde alles zoals in een groep van 24 kinderen. Natuurlijk wordt hier ook op elkaar 'gelet' zoals dat hoort in een groep 4/5 en dat kan dan best van pas komen als invaller in een dergelijke groep. Deze dag ben ik dan ook 'gewoon', naar huis gegaan zonder 'op' te zijn, maar ik heb alle respect voor de vaste leerkracht, die dus wel 33 kinderen moet 'kennen', weten waar de sterktes en zwaktes liggen van 33 kinderen, 33 rapporten moet schrijven, 33 oudergesprekken moet voeren en dat 2 keer per jaar! 
Petje af, dan moet je wel iets in je mars hebben!

Populatie

Het vervangen en het dus in de keuken kijken op andere scholen, zet mij ook op een andere manier aan het denken. Als vervanger ga ik ook niet het antwoord vinden, toch blijft het mij wel bezig houden.

Een school staat in een bepaalde wijk, 'dus' een bepaalde populatie. 'Dus' een bepaald publiek, waar je wel of geen invloed op hebt? 

Als je met een directeur praat van een school waar geen 'problemen' zijn wordt er door dezelfde directeur als snel 'verontschuldigd' gezegd dat het door de populatie komt? Hoezo? Mag je als directeur dan niet trots zijn op iets wat je bereikt hebt in de bovenbouw? Is het misschien de eigen aanpak geweest vanaf de kleutergroepen?

Zo kan het dus ook andersom zijn. Een school staat in een bepaalde wijk en dus hebben we een bepaalde populatie en dus reageren kinderen op een bepaalde (minder prettige) manier. Ligt dit dan echt aan de populatie of is de aanpak bij de kleuters niet opgepakt op de manier zoals gewenst zou zijn bij 'deze' populatie?

Een wijk waar de school staat is net als een school volop in beweging. Mensen verhuizen, andere mensen komen ervoor terug. De maatschappij verandert, eisen, mentaliteit en verwachtingen veranderen. Wat doen wij als school daarin? Bewegen wij mee?

Had dit ook niet te maken met het Pygmalion effect dat wij op de Pabo hebben geleerd? Dit zijn van die onderwerpen die je dan bezig blijven houden. Ik moet daarbij wel zeggen dat Pedagogiek veruit mijn favoriete vak was op de Pabo. Dus kan ik hier echt heel lang over door blijven 'zeuren' en zal het antwoord of de waarheid niet zelf vinden. Uiteraard heb ik hier een mening over, maar is deze getoetst?  Nee, maar mijn gevoel is vaak wel de juiste, is de laatste jaren gebleken :) 

Soms lukt het niet

Een school zoekt een leerkracht voor groep 7/8. Ik ben beschikbaar, werk voor de Flevopool, dus waarom zou er geen match zijn? Ik meld mij bij de directeur en wij hebben een goed gesprek. Het zou een ziektevervanging zijn voor een wat langere periode in twee verschillende groepen 7/8. Rondleiding door de school, wij zijn eruit, ik ga hier starten en heb er zin in.

De eerste ochtend verloopt wat stroef. Ik blijf energie geven, maar aan het einde van de ochtend ben ik op. Het huilen staat mij nader dan het lachen. Ik Whatsapp met een begeleider van de Flevopool, wat kan ik doen? Ik wil niet opgeven, maar merk dat ik na 3 uur, al 'op' ben. 

Ik heb in de pauze een gesprek met de onderwijskundig teamleider. Zoals het nu gaat, kan het niet. Na de pauze een gesprek met de hele groep. Een viertal kinderen zijn door de teamleider apart genomen buiten de groep en daar is mee gesproken. Zodra de groep weer compleet is, gaan wij in de kring met de teamleider. Ik voel weerstand bij een aantal kinderen. Het gesprek is naar mijn mening niet open. Ik voel geen kans. Hoezeer de teamleider ook haar best doet, daar ligt het niet aan. Ik wil positief blijven, het kost mij moeite bij een aantal kinderen. Een deel van de groep 'heb' ik wel, maar een gedeelte zit volledig in de weerstand.
We maken de middag af, een collega uit een parallelgroep komt een kopje thee drinken, zo lief. De groep blijft zich laten zien, zoals eerder de dag. Ik trek voorzichtig mijn conclusies.

Na school nog een gesprek met de 'satelliet' van de groep, er zijn nogal wat flinke uitlatingen gedaan door haar en de teamleider heeft moeder gebeld. Alles wordt door haar ontkend, zij doet haar 'excuses', het voelt voor mij niet goed. Ik voel mij volledig in een hoek gezet, toch wil ik niet falen, want zo voelt het.

Toch, ik moet voor mijzelf kiezen en na wat gesprekken na school met deze en geen, trekken wij gezamenlijk de conclusie dat dit niet gaat werken en dat ik afscheid neem van deze school hoe zeer ik hier ook van baal.

Nu een aantal maanden verder en heel wat hoofdbrekens weet ik dat het niet aan mij heeft gelegen, waar het wel aan ligt, laat ik in het midden en houd ik voor mijzelf. Laat ik zeggen dat ik een ervaring rijker ben :)

Het eerste halfuur

Het eerste halfuur, voor mij de graadmeter van de dag!
Soms een kring, soms vrij werk, soms instructie. Elke school vult het eerste halfuur naar eigen wijze in. Toch, deze eerste 30 minuten zijn voor mij de belangrijkste minuten van de dag. In deze 30 minuten ontwikkelt zich het gevoel, hoe de dag zal gaan verlopen.

In het eerste halfuur weet ik: 
Of: 'dit wordt een topdag', 
Of: 'dit wordt een dag om prima door te komen', 
Of: 'is het al 15.15 uur????". 

Je zou het kunnen classificeren in een groene, gele of rode dag :) . 
Gelukkig heb ik de laatste variant nog maar héééééél weinig meegemaakt en heb ik het eigenlijk altijd wel naar mijn zin. Na een halfuur weten de kinderen wie zij voor zich hebben en ik heb ook kunnen kijken wat voor koppies ik voor mij heb. Leuk om te zien dat elke groep eigenlijk hetzelfde is opgebouwd, allemaal dezelfde types aanwezig zijn, de rolverdeling is er altijd. 

Nu nog even de naamkaartjes aan de rollen en de dag loopt, want elke rol heeft natuurlijk wel zijn eigen benadering nodig :).

Invallogboek

Gek ben ik erop, het is bijna een verslaving! 
Notitieboekjes!!Het liefst met een harde kaft en een ringbandje. Alles wat er langskomt schrijf ik hierin op, en dat kan echt van alles zijn. Dingen die ik niet moet vergeten voor de overdracht, hersenspinsels die in de loop van de dag gewoon langskomen. 
To-do lijstjes.
Eén van de boekjes (je snapt ik heb er meerdere tegelijk in gebruik), gebruikte ik voor de wachtwoorden en bijzonderheden van de verschillende scholen waar ik op dat moment werkte.

Totdat ik 'Het Invallogboek' tegenkwam en nee, ik heb geen aandelen, maar dit boekje heeft echt één van mijn ringbandjes vervangen. Het is een ideaal naslagwerk doordat deze is voorbedrukt met allerlei handige zaken, die je voor 90% gewoon altijd nodig hebt bij een invaltaak.
Nu ik een aantal scholen heb ingevuld, merk ik inderdaad dat ik terug ga kijken om, voordat ik weer bij deze school kom, even de gewoontes zoals hand geven bij de deur, rij maken, nakijkgewoontes, lesmethodes en verdere regels doorloop. Natuurlijk zijn heel veel scholen gelijk, maar het gaat nu net even om die puntjes op de i, waar ik van vind dat dit het verschil maakt tussen gewoon invallen en vervangen. 

Voor mij dus een waardevol document dat altijd in mijn tas zit, naast mijn vertrouwde notitieboekje!

Vrije dag

Je bent juf of je bent het niet.

Op mijn vrije dag twee groepen mogen rondleiden op het bedrijf van mijn man en mij. De kinderen van een naburige school werken aan een project over agrarische beroepen/bedrijven.

Mijn man en ik hebben een kwekerij met tuinplanten en vinden het leuk om kinderen te informeren over het werk wat wij daar doen. De week hiervoor al drie groepen 7 en 8 van dezelfde school gehad op de kwekerij, die rond geleid zijn door mijn man. Deze week ben ik aan de beurt en ja, dan val je toch snel in je rol als leerkracht!

De kinderen komen van een school, die niet binnen de SKO valt. De directeur die, op deze school sinds kort werkt, is echter een directe collega van mij geweest toen ik nog een eigen groep 7/8 had. Daarna werd hij directeur op een andere SKO school, waar ik ook vervangen heb. De lijntjes zijn dus kort, ook als je voor een ander bestuur werkt, samenwerken daar hou ik van!

Op mijn vrije dag, dus ongeveer 70 kinderen heel kort les mogen geven over het werk in een kwekerij. Ook in deze groepen, kinderen die het boeiend vinden en veel vragen stellen, maar ook kinderen die het liefst zo snel mogelijk weer op hun fiets stappen :) .

Dit jaar waren het groepen 7 en 8, maar eerdere jaren ook diverse groepen kleuters van verschillende SKO scholen iets mogen vertellen. Normaal gesproken geef ik geen les aan de groepen 1/2 omdat ik dat erg moeilijk vind. Iets over je eigen passie buiten school vertellen gaat dan toch weer een stuk gemakkelijker af en dat lukt dat zelfs met groep 1/2!

Zo leer je als juf ook weer iets!

Anders

Groep 4 op een school binnen 'mijn' stadsgrenzen. Eerder een langdurige zwangerschapsvervanging in groep 8 gedaan, dus zeer bekend.

De eerste vraag bij binnenkomst van de ouders is uiteraard, waar de juf is. Die is ziek en ik ben er een dagje. Ouders en kinderen vinden het prima. Kinderen kijken nadat ik ze veelal een hand heb gegeven vanaf hun eigen plekje nog even vanuit hun ooghoeken wat voor vlees ze vandaag in de kuip hebben.

Dan een vader die graag even uitlegt dat zijn zoon een speciale behandeling nodig heeft omdat het kind een autisme spectrum stoornis heeft. Dat treft, daar heb ik er thuis twee van, dus daar word ik niet warm of koud van. Vader wil voor de zekerheid toch nog wel wat tips bij mij kwijt voor de aanpak van zijn kind. Ik luister want elk kind met ASS, heeft zijn eigen benadering nodig (zoals eigenlijk elk kind :) ). Vader vindt het toch wel griezelig om mij zo 'onervaren' met zijn zoon achter te laten, toch verlaat hij de klas.

We starten de dag, een normale dag, in die zin dat groep 4 wel weer even schakelen is. Ook 'zoon van vader' laat zien wie hij is en ik kies toch voor mijn eigen aanpak. Het werkt en ik heb zijn vertrouwen. Ik laat zien wat hij aan mij heeft, op mijn manier en hij lacht. Hij zoekt mij op en ik kan prima met hem werken. 

Trots ben ik. Dit kind heeft een schooldag positief kunnen afsluiten met een 'vreemde' juf, dat is voor mij de grootste beloning van de dag!

Verschil

Half februari een invaluitnodiging voor drie dagen ontvangen van Slim voor groep 6,7,8 op een Jenaplanschool voor half maart. De school ligt aardig uit mijn route, maar heb hier eerder vervangen in een groep 4/5 en heb toen een heerlijke dag gehad. Fijne school, dus geen twijfel en direct de uitnodiging geaccepteerd.

Groep 6,7,8, weer een nieuw ervaring, veel jaren ervaring in groep 7/8, maar dit is toch een leerjaar erbij. Ik wacht het af.

De overdracht krijg ik van de leerkracht, zeer uitgebreid via de mail. Woww, wat een voorbeeld overdracht, hier kun je iets mee als vervanger. Hoe zeer compleet de overdracht ook is, er gaat altijd wel iets anders dan verwacht. Gelukkig een behulpzame parallelcollega, die elk moment bereidt is om te helpen. Wat voel ik mij weer welkom. Word niet aan mijn 'lot' overgelaten, heerlijk!

Over de drie dagen die ik op deze school vervangen heb, kan ik een blog vol schrijven. De zelfstandigheid, de rust, de betrokkenheid en de eerlijkheid. Laat ik zeggen dat ik in mijn 'invallogboek' dat ik bijhoud, heel veel aantekeningen heb gemaakt van wat ik hier gezien heb. In het invallogboek schrijf ik de bijzonderheden van de school, maar hierover vertel ik in een later blog meer.

Iets wat ik nog met jullie wil delen is het volgende:
De tweede dag (van de drie dagen), evalueer ik de dagen nog even met de groep. Ik vraag of er dingen zijn die ik anders kan doen, hoe zij zelf vinden dat het is gegaan en of ze verder nog vragen hebben. Nee, geen vragen, het ging goed zo. Wel een vraag:

Kind: "Juf, waar kom je vandaan?"
Ik:'' Mag ik vragen waarom je dat wilt weten?"
Kind: "Nou, je praat zo anders dan wij"

Ik had al verteld dat het een stukje verder de polder in is dan waar ik normaal gewend ben om te werken, maar wat een heerlijke eerlijkheid. Het was geen oordeel, nee, een constatering van een verschil. Vertrouwen, want dit kind durfde het gewoon te vragen!

Waarom?

Noem het ondoordacht, noem het roekeloos, noem het onverantwoord. Ik nam de sprong om mijn vastigheid bij een vaste school op te zeggen, voor een baan in de Flevopool.

De sprong zelf was best een grote. Waarom? Werd en wordt er nog steeds gevraagd. De band met de kinderen, je hoort nergens meer bij, moest je weg?

Twijfel, maak ik een juiste keuze? Nee, ik moest niet weg, en ja ook in de Flevopool bouw je een band met de kinderen op en ja, ook in de Flevopool hoor je ergens bij. Ik moest niet weg, niet vanwege de formatie, niet vanwege beoordelingen, die waren altijd goed. Ja, ik moest weg van mijzelf. Ik moet mij blijven ontwikkelen, dat werkt voor mij!

Ik werk voor de SKO en dat voelt goed. Ik hoor nu bij alle scholen en niet bij een deel van de SKO en dat maakt mij rijk! Ik zie nu zoveel verschillende mensen, die hun werk op steeds weer hun eigen wijze doen. In mijn visie is er namelijk geen ‘goed’ of ‘fout’. Veel verschillende kinderen, want ik kom ook aan de andere kant van de polder. En ja, daar moeten ze soms best wennen aan mijn ‘Amsterdamse’ accent J . Die band is er ook na een paar uur. 

Het is de ‘sport’ om niet als ‘invaller’ voor de klas te staan maar als ‘vervanger’. Poolleerkracht is een vak en niet iets wat je 'even' doet, je moet iets in je mars hebben.

Ik ben een serieuze leerkracht en ook als ik één dag voor een groep sta, dan doet dit er toe. Soms moet ik vechten om te laten zien dat ik er ook toe doe, maar meestal hoeft dat helemaal niet. Wat zijn de collega’s blij dat ik kom en nog steeds blij als ik weg ga, want het was een fijne dag!

Ik had mij in augustus 2016 voorgenomen om één jaar in de Flevopool blijven en dan weer op zoek te gaan naar een ‘vaste’ plek. Het is nu april 2017, wij zijn dus 8 maanden verder. 

Ik voel mij vrij, 'vrijheid in gebondenheid', zoals Maria Montessori al zei. Ik maak mijn uren en heb daar zelf een aardige vinger in de pap. Ik heb gekozen voor het werken in meerdere bouwen, namelijk 3 t/m 8. Mijn voorkeur ligt bij de groepen 7/8, maar wat is het leuk om even te kijken hoe ze de basis van de verhoudingstabellen in groep 4 aanleren, ook ik kan mijn aandeel van mijn ervaring in groep 7/8 daar gebruiken. 

Ik ben nog niet klaar met ervaringen opdoen, ik blijf nog zeker een jaar!