In eerste instantie is het gesprek vaak toch wel afwachtend, want waarom kiest iemand er toch voor om te gaan invallen? Waarom niet de 'rust' van een 'eigen' klas. Als ik dan vertel dat het mij opvalt dat er toch wel vaak minder positief gesproken wordt over invallers, wordt dat toch ook wel beaamd (iedereen heeft een ander dat wel eens horen zeggen).
Wat zou er toch achter zitten, dat ik geen 'eigen' klas heb? En ja, ook ik heb 'anderen' horen zeggen, dat je invaller bent omdat je zelf geen eigen klas 'aankan'.
Ik vind dit zo ontzettend jammer. De bewuste keuze voor de invalpool is toch bij heel veel mensen nog niet geland. Zo sprak ik afgelopen week een collega, die met andere collega's bij een opleiding ook ervaringen hadden gedeeld over 'die' invaller. Vaak wordt er toch wel aan voorbijgegaan welke kwaliteiten je nodig hebt om 'gewoon' in te vallen. Zoveel verschillende scholen, verschillende teams, verschillende kinderen, dat vraagt nogal wat flexibiliteit en mensenkennis om er een succesvolle dag van te maken! Natuurlijk verloopt een invaldag voor een groep anders dan wanneer de eigen leerkracht voor de groep staat, maar is dat zo erg? Respect en dankbaarheid lijkt mij wel op de plaats, want wat zou het alternatief zijn? Kinderen naar huis sturen, klas verdelen en daardoor een collega extra belasten? Laten wij als collega's, want dat zijn wij tenslotte, respectvol tegenover elkaar opstellen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten