En dan zijn wij alweer aangekomen aan het einde van het schooljaar. Veel gezien, veel meegemaakt, maar nog niet genoeg gezien!
Toch, de vacatures vliegen op het moment om mijn oren. Twee scholen die zelfs direct hebben gevraagd of ik niet bij ze wil blijven. Hierbij zelfs de vrijheid van het kiezen van een jaargroep en de dagen die ik wil werken, hoe graag willen ze je dan hebben? Het vlijt wel!
Een andere school, groep 7, zo verleidelijk! Maar nee, ik doe het niet. Ik ga vasthouden aan mijn doel.
Let wel, dit ligt vooral niet aan deze scholen, want daar zou ik zo willen werken, maar aan het doel dat ik mij gesteld heb!
Ik ben namelijk nog niet uitgekeken. Ik heb inderdaad al veel gezien, maar heb niet het idee dat ik uitgekeken ben. Als ik nu kies voor een vaste plek, vind ik, dat ik daar toch zeker een paar jaar moet blijven zitten en dat voelt op dit moment niet als mijn plek!
Toch, het voelt alsof ik weer de beslissing neem, die ik vorig jaar genomen heb. Vorig jaar verliet ik mijn vaste werkplek voor de Flevopool met twijfel en onzekerheid. Ook nu, twijfel en onzekerheid. Toch kiezen voor de vastigheid bij een school?
De ontwikkeling die nu gaande is bij mij voelt als nog niet afgerond. Misschien wordt deze ook nooit afgerond omdat een mens zich altijd moet blijven ontwikkelen, maar op dit moment voelt het als iets afbreken waar ik vorig jaar mee gestart ben! Ik voel mij steeds rijker worden in mijn werk!
De eerste invalklus t/m de herfstvakantie staat alweer geboekt. Zonder werk zal ik zeker niet zitten!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten