Anders

Groep 4 op een school binnen 'mijn' stadsgrenzen. Eerder een langdurige zwangerschapsvervanging in groep 8 gedaan, dus zeer bekend.

De eerste vraag bij binnenkomst van de ouders is uiteraard, waar de juf is. Die is ziek en ik ben er een dagje. Ouders en kinderen vinden het prima. Kinderen kijken nadat ik ze veelal een hand heb gegeven vanaf hun eigen plekje nog even vanuit hun ooghoeken wat voor vlees ze vandaag in de kuip hebben.

Dan een vader die graag even uitlegt dat zijn zoon een speciale behandeling nodig heeft omdat het kind een autisme spectrum stoornis heeft. Dat treft, daar heb ik er thuis twee van, dus daar word ik niet warm of koud van. Vader wil voor de zekerheid toch nog wel wat tips bij mij kwijt voor de aanpak van zijn kind. Ik luister want elk kind met ASS, heeft zijn eigen benadering nodig (zoals eigenlijk elk kind :) ). Vader vindt het toch wel griezelig om mij zo 'onervaren' met zijn zoon achter te laten, toch verlaat hij de klas.

We starten de dag, een normale dag, in die zin dat groep 4 wel weer even schakelen is. Ook 'zoon van vader' laat zien wie hij is en ik kies toch voor mijn eigen aanpak. Het werkt en ik heb zijn vertrouwen. Ik laat zien wat hij aan mij heeft, op mijn manier en hij lacht. Hij zoekt mij op en ik kan prima met hem werken. 

Trots ben ik. Dit kind heeft een schooldag positief kunnen afsluiten met een 'vreemde' juf, dat is voor mij de grootste beloning van de dag!