Jááááááren geleden, toen ik zelf nog op de basisschool zat, hadden wij twee vaste invaljuffen op school. Geen idee of deze twee moeders ook werkelijk leerkrachten waren, maar andere invalkrachten dan deze vrouwen heb ik nooit gekend.
Juffrouw Sio, had altijd haar breiwerk bij zich, met haar bolletje wol verstopt in haar decolleté. Zo liep ze gezellig door de klas al breiend en toezicht houdend op ons werk.
Juf Ella, was er altijd bij de crea-vakken (ik zat op een nogal moderne school voor die tijd, want op vrijdagmiddag hadden wij bijvoorbeeld 'koken', 'solderen & emailleren' en dat allemaal groepsdoorbroken) waarschijnlijk heb ik haar wel minder vaak gehad, toch heeft zij indruk op mijn gemaakt omdat zij met haar hele gezin op wereldreis is geweest in een echte groene Landrover. Voor mijn idee vertrokken ze vanaf het schoolplein (haar twee zonen zaten ook bij ons op school). Als ik terug kijk op de site van mijn oude basisschool, zie ik dat zij daar tot voor kort nog steeds heeft gewerkt!
De indruk die deze twee vrouwen op mij hebben gemaakt, is er dus na zoveel jaar nog steeds! Nu ik zelf invalleerkracht ben, realiseer ik mij ineens door de reactie van de kinderen dat ook ik, als invaller blijkbaar verschil en dus indruk op ze maak.
Een aantal langdurige vervangingen, maar ook bij korte vervangingen en het weer terug komen op dezelfde school, merk ik dat de kinderen het leuk vinden om je weer te zien en vinden ze het vooral niet leuk als ze horen dat je weer weggaat.
Zo leuk, om te merken, dat je na een toch wel korte tijd bij kinderen op het netvlies staat. Fijn om te merken dat ik als invaller er dan ook zeker toe doe! Blijkbaar is er in die 35 jaar in de beleving van kinderen niet zoveel veranderd. Ik loop dan wel niet met een bolletje wol in mijn decolleté rond, maar maak blijkbaar toch op een andere manier indruk bij de kinderen. Stiekem ben ik daar dan ook wel een beetje trots op!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten