Soms lukt het niet

Een school zoekt een leerkracht voor groep 7/8. Ik ben beschikbaar, werk voor de Flevopool, dus waarom zou er geen match zijn? Ik meld mij bij de directeur en wij hebben een goed gesprek. Het zou een ziektevervanging zijn voor een wat langere periode in twee verschillende groepen 7/8. Rondleiding door de school, wij zijn eruit, ik ga hier starten en heb er zin in.

De eerste ochtend verloopt wat stroef. Ik blijf energie geven, maar aan het einde van de ochtend ben ik op. Het huilen staat mij nader dan het lachen. Ik Whatsapp met een begeleider van de Flevopool, wat kan ik doen? Ik wil niet opgeven, maar merk dat ik na 3 uur, al 'op' ben. 

Ik heb in de pauze een gesprek met de onderwijskundig teamleider. Zoals het nu gaat, kan het niet. Na de pauze een gesprek met de hele groep. Een viertal kinderen zijn door de teamleider apart genomen buiten de groep en daar is mee gesproken. Zodra de groep weer compleet is, gaan wij in de kring met de teamleider. Ik voel weerstand bij een aantal kinderen. Het gesprek is naar mijn mening niet open. Ik voel geen kans. Hoezeer de teamleider ook haar best doet, daar ligt het niet aan. Ik wil positief blijven, het kost mij moeite bij een aantal kinderen. Een deel van de groep 'heb' ik wel, maar een gedeelte zit volledig in de weerstand.
We maken de middag af, een collega uit een parallelgroep komt een kopje thee drinken, zo lief. De groep blijft zich laten zien, zoals eerder de dag. Ik trek voorzichtig mijn conclusies.

Na school nog een gesprek met de 'satelliet' van de groep, er zijn nogal wat flinke uitlatingen gedaan door haar en de teamleider heeft moeder gebeld. Alles wordt door haar ontkend, zij doet haar 'excuses', het voelt voor mij niet goed. Ik voel mij volledig in een hoek gezet, toch wil ik niet falen, want zo voelt het.

Toch, ik moet voor mijzelf kiezen en na wat gesprekken na school met deze en geen, trekken wij gezamenlijk de conclusie dat dit niet gaat werken en dat ik afscheid neem van deze school hoe zeer ik hier ook van baal.

Nu een aantal maanden verder en heel wat hoofdbrekens weet ik dat het niet aan mij heeft gelegen, waar het wel aan ligt, laat ik in het midden en houd ik voor mijzelf. Laat ik zeggen dat ik een ervaring rijker ben :)

Het eerste halfuur

Het eerste halfuur, voor mij de graadmeter van de dag!
Soms een kring, soms vrij werk, soms instructie. Elke school vult het eerste halfuur naar eigen wijze in. Toch, deze eerste 30 minuten zijn voor mij de belangrijkste minuten van de dag. In deze 30 minuten ontwikkelt zich het gevoel, hoe de dag zal gaan verlopen.

In het eerste halfuur weet ik: 
Of: 'dit wordt een topdag', 
Of: 'dit wordt een dag om prima door te komen', 
Of: 'is het al 15.15 uur????". 

Je zou het kunnen classificeren in een groene, gele of rode dag :) . 
Gelukkig heb ik de laatste variant nog maar héééééél weinig meegemaakt en heb ik het eigenlijk altijd wel naar mijn zin. Na een halfuur weten de kinderen wie zij voor zich hebben en ik heb ook kunnen kijken wat voor koppies ik voor mij heb. Leuk om te zien dat elke groep eigenlijk hetzelfde is opgebouwd, allemaal dezelfde types aanwezig zijn, de rolverdeling is er altijd. 

Nu nog even de naamkaartjes aan de rollen en de dag loopt, want elke rol heeft natuurlijk wel zijn eigen benadering nodig :).

Invallogboek

Gek ben ik erop, het is bijna een verslaving! 
Notitieboekjes!!Het liefst met een harde kaft en een ringbandje. Alles wat er langskomt schrijf ik hierin op, en dat kan echt van alles zijn. Dingen die ik niet moet vergeten voor de overdracht, hersenspinsels die in de loop van de dag gewoon langskomen. 
To-do lijstjes.
Eén van de boekjes (je snapt ik heb er meerdere tegelijk in gebruik), gebruikte ik voor de wachtwoorden en bijzonderheden van de verschillende scholen waar ik op dat moment werkte.

Totdat ik 'Het Invallogboek' tegenkwam en nee, ik heb geen aandelen, maar dit boekje heeft echt één van mijn ringbandjes vervangen. Het is een ideaal naslagwerk doordat deze is voorbedrukt met allerlei handige zaken, die je voor 90% gewoon altijd nodig hebt bij een invaltaak.
Nu ik een aantal scholen heb ingevuld, merk ik inderdaad dat ik terug ga kijken om, voordat ik weer bij deze school kom, even de gewoontes zoals hand geven bij de deur, rij maken, nakijkgewoontes, lesmethodes en verdere regels doorloop. Natuurlijk zijn heel veel scholen gelijk, maar het gaat nu net even om die puntjes op de i, waar ik van vind dat dit het verschil maakt tussen gewoon invallen en vervangen. 

Voor mij dus een waardevol document dat altijd in mijn tas zit, naast mijn vertrouwde notitieboekje!

Vrije dag

Je bent juf of je bent het niet.

Op mijn vrije dag twee groepen mogen rondleiden op het bedrijf van mijn man en mij. De kinderen van een naburige school werken aan een project over agrarische beroepen/bedrijven.

Mijn man en ik hebben een kwekerij met tuinplanten en vinden het leuk om kinderen te informeren over het werk wat wij daar doen. De week hiervoor al drie groepen 7 en 8 van dezelfde school gehad op de kwekerij, die rond geleid zijn door mijn man. Deze week ben ik aan de beurt en ja, dan val je toch snel in je rol als leerkracht!

De kinderen komen van een school, die niet binnen de SKO valt. De directeur die, op deze school sinds kort werkt, is echter een directe collega van mij geweest toen ik nog een eigen groep 7/8 had. Daarna werd hij directeur op een andere SKO school, waar ik ook vervangen heb. De lijntjes zijn dus kort, ook als je voor een ander bestuur werkt, samenwerken daar hou ik van!

Op mijn vrije dag, dus ongeveer 70 kinderen heel kort les mogen geven over het werk in een kwekerij. Ook in deze groepen, kinderen die het boeiend vinden en veel vragen stellen, maar ook kinderen die het liefst zo snel mogelijk weer op hun fiets stappen :) .

Dit jaar waren het groepen 7 en 8, maar eerdere jaren ook diverse groepen kleuters van verschillende SKO scholen iets mogen vertellen. Normaal gesproken geef ik geen les aan de groepen 1/2 omdat ik dat erg moeilijk vind. Iets over je eigen passie buiten school vertellen gaat dan toch weer een stuk gemakkelijker af en dat lukt dat zelfs met groep 1/2!

Zo leer je als juf ook weer iets!

Anders

Groep 4 op een school binnen 'mijn' stadsgrenzen. Eerder een langdurige zwangerschapsvervanging in groep 8 gedaan, dus zeer bekend.

De eerste vraag bij binnenkomst van de ouders is uiteraard, waar de juf is. Die is ziek en ik ben er een dagje. Ouders en kinderen vinden het prima. Kinderen kijken nadat ik ze veelal een hand heb gegeven vanaf hun eigen plekje nog even vanuit hun ooghoeken wat voor vlees ze vandaag in de kuip hebben.

Dan een vader die graag even uitlegt dat zijn zoon een speciale behandeling nodig heeft omdat het kind een autisme spectrum stoornis heeft. Dat treft, daar heb ik er thuis twee van, dus daar word ik niet warm of koud van. Vader wil voor de zekerheid toch nog wel wat tips bij mij kwijt voor de aanpak van zijn kind. Ik luister want elk kind met ASS, heeft zijn eigen benadering nodig (zoals eigenlijk elk kind :) ). Vader vindt het toch wel griezelig om mij zo 'onervaren' met zijn zoon achter te laten, toch verlaat hij de klas.

We starten de dag, een normale dag, in die zin dat groep 4 wel weer even schakelen is. Ook 'zoon van vader' laat zien wie hij is en ik kies toch voor mijn eigen aanpak. Het werkt en ik heb zijn vertrouwen. Ik laat zien wat hij aan mij heeft, op mijn manier en hij lacht. Hij zoekt mij op en ik kan prima met hem werken. 

Trots ben ik. Dit kind heeft een schooldag positief kunnen afsluiten met een 'vreemde' juf, dat is voor mij de grootste beloning van de dag!

Verschil

Half februari een invaluitnodiging voor drie dagen ontvangen van Slim voor groep 6,7,8 op een Jenaplanschool voor half maart. De school ligt aardig uit mijn route, maar heb hier eerder vervangen in een groep 4/5 en heb toen een heerlijke dag gehad. Fijne school, dus geen twijfel en direct de uitnodiging geaccepteerd.

Groep 6,7,8, weer een nieuw ervaring, veel jaren ervaring in groep 7/8, maar dit is toch een leerjaar erbij. Ik wacht het af.

De overdracht krijg ik van de leerkracht, zeer uitgebreid via de mail. Woww, wat een voorbeeld overdracht, hier kun je iets mee als vervanger. Hoe zeer compleet de overdracht ook is, er gaat altijd wel iets anders dan verwacht. Gelukkig een behulpzame parallelcollega, die elk moment bereidt is om te helpen. Wat voel ik mij weer welkom. Word niet aan mijn 'lot' overgelaten, heerlijk!

Over de drie dagen die ik op deze school vervangen heb, kan ik een blog vol schrijven. De zelfstandigheid, de rust, de betrokkenheid en de eerlijkheid. Laat ik zeggen dat ik in mijn 'invallogboek' dat ik bijhoud, heel veel aantekeningen heb gemaakt van wat ik hier gezien heb. In het invallogboek schrijf ik de bijzonderheden van de school, maar hierover vertel ik in een later blog meer.

Iets wat ik nog met jullie wil delen is het volgende:
De tweede dag (van de drie dagen), evalueer ik de dagen nog even met de groep. Ik vraag of er dingen zijn die ik anders kan doen, hoe zij zelf vinden dat het is gegaan en of ze verder nog vragen hebben. Nee, geen vragen, het ging goed zo. Wel een vraag:

Kind: "Juf, waar kom je vandaan?"
Ik:'' Mag ik vragen waarom je dat wilt weten?"
Kind: "Nou, je praat zo anders dan wij"

Ik had al verteld dat het een stukje verder de polder in is dan waar ik normaal gewend ben om te werken, maar wat een heerlijke eerlijkheid. Het was geen oordeel, nee, een constatering van een verschil. Vertrouwen, want dit kind durfde het gewoon te vragen!

Waarom?

Noem het ondoordacht, noem het roekeloos, noem het onverantwoord. Ik nam de sprong om mijn vastigheid bij een vaste school op te zeggen, voor een baan in de Flevopool.

De sprong zelf was best een grote. Waarom? Werd en wordt er nog steeds gevraagd. De band met de kinderen, je hoort nergens meer bij, moest je weg?

Twijfel, maak ik een juiste keuze? Nee, ik moest niet weg, en ja ook in de Flevopool bouw je een band met de kinderen op en ja, ook in de Flevopool hoor je ergens bij. Ik moest niet weg, niet vanwege de formatie, niet vanwege beoordelingen, die waren altijd goed. Ja, ik moest weg van mijzelf. Ik moet mij blijven ontwikkelen, dat werkt voor mij!

Ik werk voor de SKO en dat voelt goed. Ik hoor nu bij alle scholen en niet bij een deel van de SKO en dat maakt mij rijk! Ik zie nu zoveel verschillende mensen, die hun werk op steeds weer hun eigen wijze doen. In mijn visie is er namelijk geen ‘goed’ of ‘fout’. Veel verschillende kinderen, want ik kom ook aan de andere kant van de polder. En ja, daar moeten ze soms best wennen aan mijn ‘Amsterdamse’ accent J . Die band is er ook na een paar uur. 

Het is de ‘sport’ om niet als ‘invaller’ voor de klas te staan maar als ‘vervanger’. Poolleerkracht is een vak en niet iets wat je 'even' doet, je moet iets in je mars hebben.

Ik ben een serieuze leerkracht en ook als ik één dag voor een groep sta, dan doet dit er toe. Soms moet ik vechten om te laten zien dat ik er ook toe doe, maar meestal hoeft dat helemaal niet. Wat zijn de collega’s blij dat ik kom en nog steeds blij als ik weg ga, want het was een fijne dag!

Ik had mij in augustus 2016 voorgenomen om één jaar in de Flevopool blijven en dan weer op zoek te gaan naar een ‘vaste’ plek. Het is nu april 2017, wij zijn dus 8 maanden verder. 

Ik voel mij vrij, 'vrijheid in gebondenheid', zoals Maria Montessori al zei. Ik maak mijn uren en heb daar zelf een aardige vinger in de pap. Ik heb gekozen voor het werken in meerdere bouwen, namelijk 3 t/m 8. Mijn voorkeur ligt bij de groepen 7/8, maar wat is het leuk om even te kijken hoe ze de basis van de verhoudingstabellen in groep 4 aanleren, ook ik kan mijn aandeel van mijn ervaring in groep 7/8 daar gebruiken. 

Ik ben nog niet klaar met ervaringen opdoen, ik blijf nog zeker een jaar!