Vaste school of toch pool?

En dan zijn wij alweer aangekomen aan het einde van het schooljaar. Veel gezien, veel meegemaakt, maar nog niet genoeg gezien!
Toch, de vacatures vliegen op het moment om mijn oren. Twee scholen die zelfs direct hebben gevraagd of ik niet bij ze wil blijven. Hierbij zelfs de vrijheid van het kiezen van een jaargroep en de dagen die ik wil werken, hoe graag willen ze je dan hebben? Het vlijt wel!
Een andere school, groep 7, zo verleidelijk! Maar nee, ik doe het niet. Ik ga vasthouden aan mijn doel.
Let wel, dit ligt vooral niet aan deze scholen, want daar zou ik zo willen werken, maar aan het doel dat ik mij gesteld heb!
Ik ben namelijk nog niet uitgekeken. Ik heb inderdaad al veel gezien, maar heb niet het idee dat ik uitgekeken ben. Als ik nu kies voor een vaste plek, vind ik, dat ik daar toch zeker een paar jaar moet blijven zitten en dat voelt op dit moment niet als mijn plek!
Toch, het voelt alsof ik weer de beslissing neem, die ik vorig jaar genomen heb. Vorig jaar verliet ik mijn vaste werkplek voor de Flevopool met twijfel en onzekerheid. Ook nu, twijfel en onzekerheid. Toch kiezen voor de vastigheid bij een school?
De ontwikkeling die nu gaande is bij mij voelt als nog niet afgerond. Misschien wordt deze ook nooit afgerond omdat een mens zich altijd moet blijven ontwikkelen, maar op dit moment voelt het als iets afbreken waar ik vorig jaar mee gestart ben! Ik voel mij steeds rijker worden in mijn werk!
De eerste invalklus t/m de herfstvakantie staat alweer geboekt. Zonder werk zal ik zeker niet zitten!

Negatief beeld

Leuk om te merken dat veel collega's toch wel geïnteresseerd zijn in mijn motivatie om te werken voor de Flevopool. 
In eerste instantie is het gesprek vaak toch wel afwachtend, want waarom kiest iemand er toch voor om te gaan invallen? Waarom niet de 'rust' van een 'eigen' klas. Als ik dan vertel dat het mij opvalt dat er toch wel vaak minder positief gesproken wordt over invallers, wordt dat toch ook wel beaamd (iedereen heeft een ander dat wel eens horen zeggen).
Wat zou er toch achter zitten, dat ik geen 'eigen' klas heb? En ja, ook ik heb 'anderen' horen zeggen, dat je invaller bent omdat je zelf geen eigen klas 'aankan'. 
Ik vind dit zo ontzettend jammer. De bewuste keuze voor de invalpool is toch bij heel veel mensen nog niet geland. Zo sprak ik afgelopen week een collega, die met andere collega's bij een opleiding ook ervaringen hadden gedeeld over 'die' invaller. Vaak wordt er toch wel aan voorbijgegaan welke kwaliteiten je nodig hebt om 'gewoon' in te vallen. Zoveel verschillende scholen, verschillende teams, verschillende kinderen, dat vraagt nogal wat flexibiliteit en mensenkennis om er een succesvolle dag van te maken! Natuurlijk verloopt een invaldag voor een groep anders dan wanneer de eigen leerkracht voor de groep staat, maar is dat zo erg? Respect en dankbaarheid lijkt mij wel op de plaats, want wat zou het alternatief zijn? Kinderen naar huis sturen, klas verdelen en daardoor een collega extra belasten? Laten wij als collega's, want dat zijn wij tenslotte, respectvol tegenover elkaar opstellen!

Comfortzone

Vervangen betekent ook, dingen doen die je moet doen, die je anders nooit zou doen! 
In mijn geval betekent dat 'KLEIEN'.
Ik ben echt niet bang voor vieze handen, maar ik griezel echt van kleien. 
Maar ja, dan kom je vervangen in een klas waar tijdens de crea-ronde 'kleien' gegeven wordt. 
Okay, ik weet alle achterliggende gedachten achter het kleien, zoals motoriek, fantasie, ruimtelijk inzicht en dat het voor de kinderen leuk en leerzaam is, maar ik blijf het vreselijk vinden. Ik zou er dus nooit zelf voor kiezen.
Toch, als je dan dus uit je comfortzone moet en je jezelf er dus aan overgegeven hebt (ondanks dat je ziet dat er bij de buren, leuk met naald en draad gewerkt wordt), merk ik, dat ik stiekem de lol van de kinderen hierbij heel motiverend vind. Ik hoef geen kind te motiveren namelijk, ze zijn allemaal heerlijk bezig en motiveren elkaar! Dat is dan ook wel weer genieten!
Samen de klas opruimen aan het einde van de les is dan weer een hoofdstuk apart, dan komen mijn gruwels weer boven, want wat een bende is dat in mijn ogen (en ik ben echt geen propere Jetje in het dagelijks leven). Toch, ook daar heb je kinderen die het heerlijk vinden om te poetsen en dus is het lokaal na een tijdje ook weer netjes. 
Mijn favoriet is het dus niet, dat is duidelijk. Toch, je kunt je er tegen gaan verzetten, maar dat is zonde van de energie. Dan maar er iets positiefs van maken en zien dat ook hier positieve dingen uit te halen zijn!

Langdurige vervanging

Dit schooljaar mijn derde langdurige vervanging gestart. 
Het is zo leuk om een afwisseling te hebben van 'dagjes' vervanging en langdurige vervanging. 
Toch, het is ook weer even schakelen. Informatie vergaren en merken dat je soms wat achter loopt in de informatie, omdat (hoe goed je collega's ook hun best doen om jou te informeren) sommige informatie al verspreid was voordat ik er was. Ooit jaren geleden heb ik een manager gehad toen ik nog in het bedrijfsleven werkte, die altijd zei: "Als je de informatie niet hebt, dan ga je deze halen". Dit is mij altijd bij gebleven en dat geeft altijd een positievere wending aan missende informatie dan mopperen dat je 'weer' iets niet weet. In de praktijk blijkt namelijk dat niemand er op uit is om jou informatie achter te houden.
Even weer een groepsindeling maken, even kijken welke koppies je voor je hebt. Wie kunnen er wel in een groepje bij elkaar en wie absoluut niet. De ervaring in verschillende groepen en de interesse in kinderen helpen mij daarbij enorm. Eerst lekker een weekje naar de kinderen kijken en dan wisselen. Tuurlijk is het dan best een heftig weekje, zeker als ze zelf de plaatsen hebben mogen kiezen, maar ook dan leer ik de kinderen beter kennen. Ik vertel ze dan, dat ze het beste op dat moment hun goede 'doen' kunnen laten zien omdat dan de kans groter is dat ze weer bij elkaar komen te zitten :).
Juist weer even een langdurige vervanging doen, wijst je weer op de taken die je soms mist bij korte vervangingen. Toch vind ik het belangrijk om beide soorten vervangingen te doen, omdat ik zo voor mijzelf meer betrokken blijf bij alle facetten van het onderwijs. Rapporten schrijven, oudergesprekken, teamvergaderingen, voor mij belangrijk om dit voor mijzelf 'gesmeerd' te houden.