Mag ik als (inval-)juf trots zijn op dit soort cadeautjes?

Spontaan een cadeautje van een kind in de klas! Dit maakt mij trots!

Ontwikkeling

Poolen kan worden gezien als een periode van 'bezinning', zoals ik er aan begonnen ben.
Als een moment van tijdelijke rust (mensen die even geen vaste klas willen).
Als start van een carrière binnen het onderwijs en waarschijnlijk zijn er nog veel meer redenen om invalwerk te gaan doen.
Ik heb gemerkt dat je in de pool ook een bepaalde ontwikkeling doormaakt, die ik eerder niet had voorzien
Als leerkracht heb ik nu zoveel scholen gezien en dus ook heel veel manieren van werken. Zelf ga je daar in mee en pikt altijd iets mee. Ik ben daarom als leerkracht ook veranderd en dat merk ik doordat ik op bepaalde situaties anders reageer. Ik ben rustiger geworden, heb meer (extreme) situaties meemaakt en handel daardoor automatisch sneller of juist niet, als dat niet nodig is!
De kennis die ik opgedaan heb en zal gaan opdoen maken mij als leerkracht veelzijdiger. Deze kennis gaat dan niet alleen om feiten om maar ook om pedagogisch handelen, zoveel verschillende scholen, zoveel verschillende mensenkinderen, die reageren allemaal vanuit hun eigen milieu, opvoeding en relatieve geschiedenis (want wat hebben sommige kinderen in hun korte leventje al veel meegemaakt!).
Mooi om dit te ervaren en zoals al eerder gezegd........er is geen goed of fout. We handelen allemaal vanuit onze eigen ervaringen, opvattingen maar ook 'geschiedenis'.

Manieren van afscheid nemen

Inmiddels raak je er aan gewend......afscheid nemen.
Als tijdelijke kracht, neem je natuurlijk vaak afscheid en dat geldt dan vooral op de momenten dat je langer voor een groep gestaan hebt, niet voor een dag!
Het is mij ook opgevallen en dat is dan ook weer leuk om een beetje te analyseren, dat er zoveel kinderen zijn, en dat er ook zoveel manieren van afscheid nemen zijn.
Sommige kinderen kunnen echt boos zijn, ze vinden het niet leuk dat je weggaat en dat laten ze dan ook merken. Er zijn kinderen die je totaal negeren en weinig tot niets meer tegen je zeggen. Er zijn ook kinderen die ronduit zeggen dat ze er niet blij mee zijn en dat ook duidelijk maken, op die momenten maar even niet corrigeren, als het niet te ver gaat!
Sommige kinderen weten hun gevoelens niet zo goed te uiten, zo had ik bij een afscheid een jongen (groep 6), die alleen maar heel dicht bij mij wilde blijven staan. Het had zoiets ontroerends, dat dit mij echt als iets heel bijzonders is bij gebleven.
Kinderen kunnen ook hele rake vragen stellen, waarom je weggaat als dat sneller is dan waarop zij hadden gerekend (soms denken ze ook dat jij als invaljuf voor eeuwig blijft), waarom je niet gewoon kunt blijven.
Een jongen in de bovenbouw bleef vragen waarom ik wegging, ook voor mij was dit lastig om onder woorden te brengen, soms lukt dat niet. Op een gegeven moment zie hij: Juf, je geeft geen antwoord, je begint telkens ergens anders over! De slimmerd! Dit zijn wel weer van die momenten, dat je weet waarom je dit werk ook al weer zo leuk vindt!

Normaal zijn we nooit zo stil

Vandaag een school op fietsafstand, nog niet eerder geweest en dat is altijd weer een klein beetje spannend maar ook leuk. Ik heb namelijk ook als doel om toch wel het grootste gedeelte van de scholen van het SKO een keertje te mogen bezoeken! Op dit moment zit ik op 15 scholen!
Een groep 5/6, fijne overdracht en een fijne ontvangst.
We gaan aan de slag, ook deze dag nieuwe dingen geleerd. Andere manier van werken, maar een stagiaire die heel goed ingewerkt was en die mij enorm geholpen heeft. Een topper!
Eigenlijk een dag, die normaal verloopt en de dingen kunnen doen, die gedaan moesten worden, lekker!
Even aan het einde van de dag een evaluatiemomentje, natuurlijk liepen er dingen anders dan gewend, maar die bleven redelijk beperkt doordat de stagiaire naast mij stond.
Dan ineens aan het einde: Juf, eigenlijk zijn wij normaal nooit zo stil als vandaag, we hebben echt hard gewerkt!
Oeffff, heb ik ze nu teveel afgemat, zat ik er niet teveel bovenop? Had in ieder geval niet het idee dat ze er last van hebben gehad. Zijn van die dingen waar je dan toch nog over nadenkt.........was ik niet te streng? Het moet een leuke, fijne dag zijn, maar het werk moet ook af, ook bij een invaller, het kan niet lang leve de lol zijn als de eigen juf of meester er niet is. We nemen ons werk wel serieus!

Het leek wel een gewone dag

Ver van mijn woonadres, mag ik invallen in een groep 6/7/8, het leek wel een vakantiereisje!
De dag begon wat onwennig en 'we' waren echt even aan het kijken wat we van elkaar konden verwachten. Ik, uit toch wel een 'ander' deel van het land (mijn 'accent' is dan vooral even wennen) en zij op een locatie waar ik normaal op vakantie zou kunnen gaan.
De overdracht is perfect en de begeleiding van de collega's is ook fijn.
Na een uurtje beginnen we te wennen aan elkaar en natuurlijk zitten ook in deze groep kinderen die het hoofdstuk 'Invallers, hoe gedraag ik mij', nog niet helemaal gelezen hebben.
Toch, de dag verloopt voor allemaal uiteindelijk prettig en bij het evaluatiemoment (dat ik graag even heb, zeker als de dag bij de start wat meer moeite kostte), kreeg ik toch wel een heel groot compliment: 'Juf, het leek eigenlijk wel een gewone dag!'
Beter kun je mijn dag niet maken! Dat is waar het om gaat, de dag zoveel mogelijk 'gewoon' te laten verlopen. Dit gaat je nooit helemaal lukken, want je bent een ander mens, maar als je er dichtbij komt, denk ik, dat je het goed gedaan hebt!

Een nadeel van poolen (maar misschien ook niet)

Een nadeel van poolen kan zijn dat je geen 'eigen' klas meer hebt. Dus, tijdens de vakantie als alle leuke ideeën op internet langs komen en alle leuke materialen in de winkels liggen, moet ik op mijn handen gaan zitten. In het verleden kocht ik toch wel regelmatig iets voor de groep, misschien niet direct voor de kinderen zelf, maar wel materialen die ik tijdens het werk kon gebruiken.
Met mijn zus heb ik een hele periode een hele 'handel' gehad in stickers! Wij kochten afzonderlijk van elkaar stickers die wij ergens tegen kwamen, vaak in veelvoud en dan ruilden we! Dit heeft er in geresulteerd dat ik thuis inmiddels een halve la vol hebt met heeeel veel verschillende stickers! Het blijft leuk en nog moet ik mij inhouden als ik leuke zie liggen (dat lukt overigens niet altijd). Ik heb ze dan ook altijd in mijn tas zitten, als ik op een school kom, heb ik vaak dan net andere stickers en dat is toch best wel leuk.
Puzzelboekjes, mandala's, tekenopdrachten, zakjes voor losse tanden, stiften, potloden, vraag het mij en ik heb het op voorraad! Het blijft een tik, die niet af te leren is, maar wel een leuke tik. Nu ik geen eigen klas meer heb, koop ik minder en dus geef ik minder geld uit (dat is dan weer een voordeel), maar het enthousiasme voor deze spulletjes blijft! Zal het gewoon een collectieve 'onderwijstik' zijn?

Weer een jaar voorbij, twee jaar Flevopool

Hoe dynamisch, onverwacht en vol ontwikkelingen kan een jaar zitten.
Ik hou van dit dynamische, maar soms maakt het ook onzeker. Waar kom ik terecht? Maak ik een goede keuze, past dit bij mij?
Dat de Flevopool bij mij past, dat is zeker.
De onzekerheid voordat je weer naar een 'nieuwe' school gaat, die blijft. Het helpt als je als eens eerder op een school bent geweest, de gewoonten en collega's zijn dan al een beetje bekend en dus voel je jezelf al sneller thuis.
Toch, nieuwe scholen, maken mij wel nieuwsgierig en dat voelt als een uitdaging.
Een nieuwe groep kinderen is dan wel weer even spannend.
Bij de deur, als de kinderen binnen komen, is er al vaak een aardige inschatting te maken en dus zakt de onzekerheid. Het lijkt namelijk wel of in elke groep 'dezelfde' kinderen zitten. Je moet alleen heel even zien wie je voor je hebt!
Ik werk nu twee jaar voor de Flevopool en ik krijg nu wat vaker te horen, dat ze nu echt gaan stoppen met 'afscheid' nemen, want ik kom toch weer terug. Dat is ook zo. Dat is zo leuk, je bent 'eigen', snel ingewerkt en dus op je plek. Op de ene school kom je vaker dan de ander, er zitten tenslotte maar vijf dagen in een week.
Op elke school, zijn de mensen ontzettend blij dat je er bent.
Natuurlijk ligt de ene school je beter dan de ander, maar er is geen school binnen het SKO, waar ik ben geweest, waarvan ik zeg: Daar ga ik niet meer heen!
Ik kijk uit naar het derde jaar Flevopool, want alle aanbiedingen binnen een formatie van een school, laat ik ook dit jaar aan mij voorbij gaan!
Fijne vakantie!

Poolen

Te lang geleden, dat ik hier een blog publiceerde!
Een half jaar op dezelfde school gezeten. Ik schrijf graag anoniem, maar op een vaste school, in een vaste klas, zijn er natuurlijk snel connecties gemaakt.
Dat is niet de bedoeling!
Ik ben binnenkort weer beschikbaar in de pool en dus werk ik weer op verschillende scholen.
Eerst (twee jaar geleden) begonnen om te kijken, wat er 'te koop' is in onderwijsland, maar naar ik nu merk, de plek waar ik mijn kracht heb liggen! Altijd gedacht dit tijdelijk te doen, maar nu twee jaar later, heb ik mijn draai hier wel gevonden.
Ook bij de Flevopool valt er nog werk te doen, ik ga daar met plezier mee verder en wil mijn schouders daar onder zetten! Invallen is namelijk een vak, dat je moet liggen en dat is in mijn geval zo. Hopelijk kan ik nu anderen verder helpen met mijn ervaringen als vervanger van veel verschillende groepen!

Wanneer ben je een invaller?

Deze vraag stel ik mijzelf regelmatig. Mijn definitie van 'invaller' is: persoon die niet in de vaste formatie van de school is opgenomen.
Maar klopt dit wel? Kinderen hebben daar namelijk een heel ander beeld bij, is mij gebleken.
De laatste maanden heb ik met diverse kinderen in de bovenbouw hier gesprekjes over gehad, lekker een beetje filosoferen!
De visie van de kinderen op de titel 'invaller', is helaas niet altijd de meest positieve en is het daarom zo, dat het woord 'invaller' ook zo'n vervelende invulling geeft bij veel mensen?
Een invaller is volgens de kinderen iemand, die even langs komt, omdat hun eigen juf of meester er niet is, dat kan om veel verschillende redenen zijn. Deze juf of meester voegt niet heel veel toe aan hun groei in het onderwijs en waar je lekker alles doet, wat normaal niet mag!
Okay, maar hoe zit dat dan met een langdurige afwezigheid? Dan ben je al geen invaller meer volgens de kinderen, dan ben je hun 'tijdelijke' juf! Hoe grappig is dat!
Om het dan nog even een stapje moeilijker te maken, wat ben je dan als je invalt omdat er geen vaste juf of meester beschikbaar is?
Oefff, dat is een lastige...........................dan ben je gewoon onze juf!!!!
Kijk en daarom is ook invalwerk zo belangrijk! Een groot compliment! Je bent dan uiteindelijk dus toch gewoon 'hun' juf!!!

De kracht van positiviteit

Bij het invalwerk kom je op veel scholen met verschillende collega's en verschillende inzichten. De ene school ligt je beter dan de ander. 

Inmiddels heb ik 15 scholen van de SKO mogen bezoeken en mee mogen draaien. Het is leuk om te zien dat een bestuur zoveel verschillende scholen onder zich heeft, maar ook dat er zoveel verschillende mensen werken. 

De sfeer op de scholen kan ook verschillen maar dat heeft vaak ook te maken met jezelf. Zelf heb je een bepaalde visie en dat strookt niet altijd met de misschien een bepaalde visie van een school.

Een positieve blik en niet teveel vasthouden aan eigen gewoonten is dan soms cruciaal. Hoe meer je 'vecht' op een school, hoe meer dit van jezelf gaat vragen.

Helaas kom ik op scholen ook andere invalkrachten tegen, die invallen omdat ze geen vaste baan willen. Dit doen sommigen omdat er zoveel van je gevraagd wordt, vinden zij, maar er is ook een deel dat invalt omdat het leuk is om veel te zien binnen onderwijsland! 

Inmiddels heb ik gemerkt dat de meeste energie, die ik in het invallen moet steken, het eerste halfuur is. 

Invallen is niet 'iets' dat je gewoon maar even doet omdat je het rustiger aan wilt doen. Ook een positieve blik naar een groep die je misschien wat minder ligt, is erg belangrijk. Zodra je in de negatieve modus schiet ben je verloren en gaat de dag nog meer energie kosten.

Ja maar, jij hebt makkelijk praten wordt er dan tegen mij gezegd, bij jou gaat het vanzelf. Als ik ergens een hekel aan heb dan is het JA MAAR !!!!! Ja maar, is NEE! Alles wat daarvoor gezegd is, spreek je dan dus tegen.

Ik kan jullie verzekeren dat ik de nodige tegenslagen te verwerken (de mensen die mij persoonlijk kennen zullen dat enigszins kunnen beamen) heb gehad en dat een positieve blik op de wereld (hoe moeilijk het soms ook is), en het schrappen van de woorden JA MAAR, je leven een stuk positiever en gemakkelijker te maken.