maandag 24 september 2018

Normaal zijn we nooit zo stil


Vandaag een school op fietsafstand, nog niet eerder geweest en dat is altijd weer een klein beetje spannend maar ook leuk. Ik heb namelijk ook als doel om toch wel het grootste gedeelte van de scholen van het SKO een keertje te mogen bezoeken! Op dit moment zit ik op 15 scholen!
Een groep 5/6, fijne overdracht en een fijne ontvangst.
We gaan aan de slag, ook deze dag nieuwe dingen geleerd. Andere manier van werken, maar een stagiaire die heel goed ingewerkt was en die mij enorm geholpen heeft. Een topper!
Eigenlijk een dag, die normaal verloopt en de dingen kunnen doen, die gedaan moesten worden, lekker!
Even aan het einde van de dag een evaluatiemomentje, natuurlijk liepen er dingen anders dan gewend, maar die bleven redelijk beperkt doordat de stagiaire naast mij stond.
Dan ineens aan het einde: Juf, eigenlijk zijn wij normaal nooit zo stil als vandaag, we hebben echt hard gewerkt!
Oeffff, heb ik ze nu teveel afgemat, zat ik er niet teveel bovenop? Had in ieder geval niet het idee dat ze er last van hebben gehad. Zijn van die dingen waar je dan toch nog over nadenkt.........was ik niet te streng? Het moet een leuke, fijne dag zijn, maar het werk moet ook af, ook bij een invaller, het kan niet lang leve de lol zijn als de eigen juf of meester er niet is. We nemen ons werk wel serieus!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Mag ik als (inval-)juf trots zijn op dit soort cadeautjes?

Spontaan een cadeautje van een kind in de klas! Dit maakt mij trots!