Vervangen en toch gemist worden

Jááááááren geleden, toen ik zelf nog op de basisschool zat, hadden wij twee vaste invaljuffen op school. Geen idee of deze twee moeders ook werkelijk leerkrachten waren, maar andere invalkrachten dan deze vrouwen heb ik nooit gekend. 
Juffrouw Sio, had altijd haar breiwerk bij zich, met haar bolletje wol verstopt in haar decolleté. Zo liep ze gezellig door de klas al breiend en toezicht houdend op ons werk. 
Juf Ella, was er altijd bij de crea-vakken (ik zat op een nogal moderne school voor die tijd, want op vrijdagmiddag hadden wij bijvoorbeeld 'koken', 'solderen & emailleren' en dat allemaal groepsdoorbroken) waarschijnlijk heb ik haar wel minder vaak gehad, toch heeft zij indruk op mijn gemaakt omdat zij met haar hele gezin op wereldreis is geweest in een echte groene Landrover. Voor mijn idee vertrokken ze vanaf het schoolplein (haar twee zonen zaten ook bij ons op school). Als ik terug kijk op de site van mijn oude basisschool, zie ik dat zij daar tot voor kort nog steeds heeft gewerkt!
De indruk die deze twee vrouwen op mij hebben gemaakt, is er dus na zoveel jaar nog steeds! Nu ik zelf invalleerkracht ben, realiseer ik mij ineens door de reactie van de kinderen dat ook ik, als invaller blijkbaar verschil en dus indruk op ze maak.
Een aantal langdurige vervangingen, maar ook bij korte vervangingen en het weer terug komen op dezelfde school, merk ik dat de kinderen het leuk vinden om je weer te zien en vinden ze het vooral niet leuk als ze horen dat je weer weggaat. 
Zo leuk, om te merken, dat je na een toch wel korte tijd bij kinderen op het netvlies staat. Fijn om te merken dat ik als invaller er dan ook zeker toe doe! Blijkbaar is er in die 35 jaar in de beleving van kinderen niet zoveel veranderd. Ik loop dan wel niet met een bolletje wol in mijn decolleté rond, maar maak blijkbaar toch op een andere manier indruk bij de kinderen. Stiekem ben ik daar dan ook wel een beetje trots op!

Onafhankelijk/Vrijheid/Verbinden

Vervangingswerk betekent tegelijkertijd ook zelfstandigheid. 
Geen vaste groep collega's om je heen. Toch, doordat ik binnen het SKO werk, kom ik wel steeds weer meer dezelfde mensen tegen. 
Zoveel mensen zoveel meningen, doordat de groep mensen waarmee ik werk nu best wel enorm groot is, is mijn 'gespreksgebied' ook een stuk groter geworden. 
Leuk om verschillende meningen, overtuigingen te horen, die soms lijnrecht tegenover de visie van andere mensen op andere scholen staan. 
Ik 'hoor' niet meer bij een bepaalde school en hoor het dus allemaal aan. Soms neem je deel aan een gesprek, soms luister je alleen en observeer je. 
Ik merk door al die verschillende visies op de verschillende scholen dat mijn eigen mening op bepaalde vlakken ook bijgesteld is. 
Ik heb meer gezien en weet nu soms net iets meer van een bepaald onderwerp af, omdat ik het in verschillende settings heb mogen zien/beleven.
Ook kan het bijzonder handig zijn bij het halen van informatie. Doordat je veel mensen en scholen kent, weet je soms ook net waar je bepaalde informatie kunt halen. 
Al meerdere keren heb ik mijn 'contacten' ten gunste van een andere school kunnen gebruiken. Leuk om verbindingen te leggen, tussen scholen. Alhoewel ik vaak wel de constante factor blijf in deze, maar toch leuk om de verschillende 'gebiedjes' iets dichter bij elkaar te brengen!

Drieëndertig

Jaren heb ik op een school lesgegeven waar er gewerkt wordt met combinatieklassen. Ik werkte in groep 7/8, maar voor rekenen, kreeg ik de kinderen van de buren erbij van groep 7 en mijn kinderen van groep 8 gingen naar de buren. Zo kwam het wel eens voor dat je ineens een best wel grote groep had en dat er kinderen aan de instructietafel moesten werken omdat er geen tafeltjes genoeg waren. 32 kinderen is het maximum dat ik gekend heb. Best wel veel in een hok van 10 bij 10 meter of zo. Je moet daarbij ook rekening houden dat het gemiddelde groep 7 kind, groter is dan dat ik ben (ik ben 1.67 m), dus dat is best wel vol met al die lange benen. Dit is vaak dan wel maar voor één uurtje per dag.

Laatst mocht ik bij een school invallen voor een groep 4/5, deze groep bestaat uit 33 leerlingen en tot voor kort uit 34 leerlingen!!!!
Wat een respect heb ik voor de leerkracht die voor deze groep staat. Zij heeft alles zo goed geregeld en georganiseerd, dat je het niet merkte dat het er 'zoveel' waren! Gelukkig heeft zij wel de beschikking over een dubbel lokaal en zijn de kinderen wat kleiner, maar de tafeltjes blijven toch even groot, dus die ruimte heb je wel nodig!

Zeker door het organisatietalent van deze leerkracht hadden de kinderen geen last van deze grootte van de groep en functioneerde alles zoals in een groep van 24 kinderen. Natuurlijk wordt hier ook op elkaar 'gelet' zoals dat hoort in een groep 4/5 en dat kan dan best van pas komen als invaller in een dergelijke groep. Deze dag ben ik dan ook 'gewoon', naar huis gegaan zonder 'op' te zijn, maar ik heb alle respect voor de vaste leerkracht, die dus wel 33 kinderen moet 'kennen', weten waar de sterktes en zwaktes liggen van 33 kinderen, 33 rapporten moet schrijven, 33 oudergesprekken moet voeren en dat 2 keer per jaar! 
Petje af, dan moet je wel iets in je mars hebben!

Populatie

Het vervangen en het dus in de keuken kijken op andere scholen, zet mij ook op een andere manier aan het denken. Als vervanger ga ik ook niet het antwoord vinden, toch blijft het mij wel bezig houden.

Een school staat in een bepaalde wijk, 'dus' een bepaalde populatie. 'Dus' een bepaald publiek, waar je wel of geen invloed op hebt? 

Als je met een directeur praat van een school waar geen 'problemen' zijn wordt er door dezelfde directeur als snel 'verontschuldigd' gezegd dat het door de populatie komt? Hoezo? Mag je als directeur dan niet trots zijn op iets wat je bereikt hebt in de bovenbouw? Is het misschien de eigen aanpak geweest vanaf de kleutergroepen?

Zo kan het dus ook andersom zijn. Een school staat in een bepaalde wijk en dus hebben we een bepaalde populatie en dus reageren kinderen op een bepaalde (minder prettige) manier. Ligt dit dan echt aan de populatie of is de aanpak bij de kleuters niet opgepakt op de manier zoals gewenst zou zijn bij 'deze' populatie?

Een wijk waar de school staat is net als een school volop in beweging. Mensen verhuizen, andere mensen komen ervoor terug. De maatschappij verandert, eisen, mentaliteit en verwachtingen veranderen. Wat doen wij als school daarin? Bewegen wij mee?

Had dit ook niet te maken met het Pygmalion effect dat wij op de Pabo hebben geleerd? Dit zijn van die onderwerpen die je dan bezig blijven houden. Ik moet daarbij wel zeggen dat Pedagogiek veruit mijn favoriete vak was op de Pabo. Dus kan ik hier echt heel lang over door blijven 'zeuren' en zal het antwoord of de waarheid niet zelf vinden. Uiteraard heb ik hier een mening over, maar is deze getoetst?  Nee, maar mijn gevoel is vaak wel de juiste, is de laatste jaren gebleken :)