Normaal zijn we nooit zo stil

Vandaag een school op fietsafstand, nog niet eerder geweest en dat is altijd weer een klein beetje spannend maar ook leuk. Ik heb namelijk ook als doel om toch wel het grootste gedeelte van de scholen van het SKO een keertje te mogen bezoeken! Op dit moment zit ik op 15 scholen!
Een groep 5/6, fijne overdracht en een fijne ontvangst.
We gaan aan de slag, ook deze dag nieuwe dingen geleerd. Andere manier van werken, maar een stagiaire die heel goed ingewerkt was en die mij enorm geholpen heeft. Een topper!
Eigenlijk een dag, die normaal verloopt en de dingen kunnen doen, die gedaan moesten worden, lekker!
Even aan het einde van de dag een evaluatiemomentje, natuurlijk liepen er dingen anders dan gewend, maar die bleven redelijk beperkt doordat de stagiaire naast mij stond.
Dan ineens aan het einde: Juf, eigenlijk zijn wij normaal nooit zo stil als vandaag, we hebben echt hard gewerkt!
Oeffff, heb ik ze nu teveel afgemat, zat ik er niet teveel bovenop? Had in ieder geval niet het idee dat ze er last van hebben gehad. Zijn van die dingen waar je dan toch nog over nadenkt.........was ik niet te streng? Het moet een leuke, fijne dag zijn, maar het werk moet ook af, ook bij een invaller, het kan niet lang leve de lol zijn als de eigen juf of meester er niet is. We nemen ons werk wel serieus!

Het leek wel een gewone dag

Ver van mijn woonadres, mag ik invallen in een groep 6/7/8, het leek wel een vakantiereisje!
De dag begon wat onwennig en 'we' waren echt even aan het kijken wat we van elkaar konden verwachten. Ik, uit toch wel een 'ander' deel van het land (mijn 'accent' is dan vooral even wennen) en zij op een locatie waar ik normaal op vakantie zou kunnen gaan.
De overdracht is perfect en de begeleiding van de collega's is ook fijn.
Na een uurtje beginnen we te wennen aan elkaar en natuurlijk zitten ook in deze groep kinderen die het hoofdstuk 'Invallers, hoe gedraag ik mij', nog niet helemaal gelezen hebben.
Toch, de dag verloopt voor allemaal uiteindelijk prettig en bij het evaluatiemoment (dat ik graag even heb, zeker als de dag bij de start wat meer moeite kostte), kreeg ik toch wel een heel groot compliment: 'Juf, het leek eigenlijk wel een gewone dag!'
Beter kun je mijn dag niet maken! Dat is waar het om gaat, de dag zoveel mogelijk 'gewoon' te laten verlopen. Dit gaat je nooit helemaal lukken, want je bent een ander mens, maar als je er dichtbij komt, denk ik, dat je het goed gedaan hebt!